Ajax vs Fram

Ajax vs Fram

Woensdagavond kon de enige voetbalclub ter wereld waar mijn hart net iets sneller van gaat kloppen geschiedenis schrijven. Al zou het natuurlijk wel moeilijk worden tegen Man. United. Maar dat was niet de grootste uitdaging. Nee, ik werd zelf voor het blok gezet. Voetbal kijken of zeilen?

Naar Museumplein natuurlijk! Of kijken met vrienden in de Jordaan, of op het Leidseplein. Of in de kroeg van mijn buurman, Café de Koe. De opties schoten door mij heen, maar er was ook nog een stemmetje dat zei: “Zeilen. Ga toch lekker zeilen!” Ik luisterde er niet naar totdat hij me dit scenario voorschotelde. “Stel” zei het stemmetje “stel dat Ajax verliest en dat je niet gezeild hebt, dan sta je mooi met twee-nul achter.” Aandachtig luisterde ik verder “En stel dat je wél zeilt en de tweede helft nog meepakt én Ajax wint…” De stem laat een dramatische stilte vallen en begint voorzichtig ‘The winner takes it all’ te neuriën. Ok. I get the point. Ik ben overtuigd. We gaan zeilen en daarna z.s.m. Ajax kijken.

Ik blijk niet de enige zeilende Ajacied te zijn en al snel is de wedstrijdcommissie overtuigd en is de barcommissie druk bezig  Digitenne aan te sluiten op het LCD scherm in ons clubhuis.

We lenen een speler van een van onze grootste concurrenten

De zeilwedstrijd welteverstaan. Kasper (niet te verwarren met Kesper) heeft zich afgemeld. Hij wil een dag eerder op vakantie. De rest van de reservebank kan niet en dus lenen we een speler van één van onze grootste concurrenten Team Kyan. Dat is altijd leuk en leerzaam. Petra (niet te verwarren met Peter) zeilt al jaren met Rob. Eerst op de Neverland van Frank (van Hobbelen, dus niet de Boer) en later is dat team integraal overgestapt op de Kyan. Nu mag Petra haar trimkunsten en tactische kennis met ons delen. Ze heeft veel zeilkennis en wedstrijdervaring dankzij een rijk verleden in de Flits en Vaurien (of was het toch iets anders). En dat merken we meteen bij de start.

Met de Noordwestenwind ligt onze vaste startlijn eindelijk in de wind zoals het hoort. Maar toch is de pin end (linkerboei van de startlijn) favoriet. Sterker nog, een stuurboord start bij de pin end zou hetzelfde zijn als scoren in de eerste minuut. Maar het is wel tricky. Onze klasse start samen met de sportboten en dat zijn bij elkaar vier elftallen goede zeilers, die allemaal met dezelfde gedachte spelen.

een diepe pass naar de rechterkant van het veld

Dus kiezen we ervoor om van de rechter boei naar de linker boei (pin end) te varen en overstag te gaan op het startsignaal. Dat hadden minder boten bedacht. Zoals we al hadden voorspeld werd het druk bij de pin end. Wij weten de drukte op links te vermijden en schieten als een diepe pass naar de rechterkant van het veld. Geen tegenstanders, vrije wind en ruimte om te spelen.

We duiken onder de Spoom en Damen door en sprinten naar de bovenboei. Met twee tacks later liggen we op koers in het tweede rak. Het is halve wind en op mijn windmeter lees ik 130 graden ware wind. Dat betekent net niet spinnakeren. In elk geval niet met de 13 knopen wind die er nu staat. De Viva la Vida kan zijn gennaker wel hijsen en trekt een sprintje op de rechterkant van de baan. Als de Brizo onder ons de spinnaker wel hijst en de Spoom boven ons ook voorbereidingen maakt, kunnen we niet anders dan ons geel blauwe zeil uit de tas halen.

Het is reachen (hoog varen met de spinnaker). De spinnaker klappert, valt in, klappert en met een ruk trekt hij Fram in een hoek. Het is een wild paard dat trekt aan je mast. Een ongeleid projectiel, maar wij hebben de teugels in handen en weten ‘m, met moeite, in toom te houden. Fram schiet naar de 7 knopen. Net als de Spoom boven ons. We verdedigen onze plek en proberen de Spoom eruit te loeven. Ik kijk over mijn schouder naar de stuurman Jørgen en grijns. Hij grijnst breed terug. Dit is gaaf.

De spiboom staat letterlijk op knappen en staat krom als een hoepel. De krachten zijn enorm en ik merk dat we uit ons roer beginnen te lopen. ‘Gooi de neerhouder los en vier de schoot’ roep ik naar JJ. Maar we beginnen al te broachen. ‘Meer vieren!’ en dan gooit JJ de grootschoot helemaal los. Hij voorkomt de broach en we zeilen weer door. Prachtig. Het afwezige publiek werd op een potje aantrekkelijk zeilen getrakteerd.

We staan ineens zes nul achter

Na de benedenwindse boei zitten we pal achter de Spoom in hun vuile wind. We moeten hier weg en maken een klap naar links. Een tactische fout. Vergelijk het met een verkeerde wissel. De boot loopt niet, bovendien zit de wind meer op de rechterkant van de baan. We vallen van een derde plek naar een achtste plek en staan ineens zes nul achter.

Maar we geven niet op. Onze vroege spi hoists en late spinnaker drops zijn berucht en daar maken we gebruik van. Intussen loopt Petra volop mee met onze selectie alsof ze altijd in het eerste van Team Fram zat. We pakken de Geusje terug en houden de Orion en Heart of Gold achter ons. De Quest hebben we op de korrel. Zij droppen hun spinnaker vroeg. We pakken nog wat extra meters en gooien dan ons lichtweerzeil ook naar beneden. Zij ronden de boei als eerste, maar laten een gat vallen. We duiken erin en liggen direct iets hoger. Als zij hun genua ook nog eens niet op tijd binnen geschoot krijgen, hebben we ze echt te pakken en kunnen we counteren.

Tactisch maken we geen fouten meer. We overzeilen geen boeien en er wordt goed getrimd. De sfeer is goed en iedereen zit bijzonder goed in de wedstrijd. Alsof het een Europa league finale is. ‘Vooral genieten jongens’, zou Peter Bosz zeggen. We finishen om half negen lokale tijd. Onderweg wordt de boot afgetuigd en in de haven wordt de genua in recordtijd opgedoekt. Nog nooit was de boot zo snel opgeruimd. We springen van boord en ik probeer rustig naar het clubhuis te lopen, maar merk dat er af en toe een draftje in zit.

De wedstrijd is nog maar 8 minuten bezig, maar Ajax lijkt een beetje timide. Ach, dat verhaal kennen jullie en de uitslag helaas ook. Wij hebben in elk geval heerlijk gezeild en worden vierde. Een uitslag waar ik mee kan leven, vooral omdat ik weet waar we de fout hebben gemaakt. Ondanks het verlies van Ajax fiets ik ’s nachts met een grijns terug naar Amsterdam en bedank dat wijze stemmetje in mijn hoofd.

Crew: Rene, Jan-Jaap, Petra, Floris

Baan: 15 (NW kort)

Wind: 12 knopen afnemend tot 8. NW ruimend naar NNW

Finish: 4e

 

 

Save

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *