Arctic Cups

Arctic Cups

Dit weekend stond in het teken van najaars- en wintercompetities. Arctische namen als Frostbite Cup en Pinguin Cup doen vermoeden dat het koud gaat worden, maar ze zouden beter de grillige bruine bladeren cup kunnen heten. Want het was herfstachtig en wispelturig, zoals het alleen in oktober kan zijn.

Frostbite Cup

Zaterdag begon de Frostbite Cup 2017/2018. Deze winterwedstrijden waren vooralsnog alleen voor J/80’s maar – mede op mijn verzoek – nu ook voor ORC kajuitjachten. Want als het om zeilen gaat, kan ik er geen genoeg van krijgen. De Frostbite Cup telt dit jaar een record aantal inschrijvingen van 24 boten in de J/80 klasse. Een schril contrast met de ORC klasse, waar maar drie boten meedoen. ‘But hey, two is a race, three is a crowd!’ En het zijn niet de minste; Lyra (3e WAC SW-A), Flyer (2e WAC SW-A) en Fram (3e WAC SW-C). Toppers dus. En niet alleen omdat ze alle drie wel een potje kunnen zeilen, maar vooral omdat ze meedoen aan deze pilot versie van de Frostbite Cup ORC. Wat dat betreft zijn het allemaal winnaars.

Maar als we eenmaal gestart zijn, wordt het toch een race. Aan boord staat Simon weer op het voordek, Kasper in de pit en valt Petra in en doet het grootzeil. Het weer is herfstachtig; 18 knopen met vlagen tot 29 kn. Dat is omgerekend windkracht vijf met vlagen tot begin zeven beaufort. Genoeg voor Eredivisie Zeilen om de races om het nationale kampioenschap te staken. Maar niet bij Naarden. Wij varen gewoon door, ook al waait het op het IJmeer nog iets harder dan het Gooimeer.

Het zeilplan is wederom een punt van twijfel omdat we niet alleen aan de wind en voor de wind varen, maar ook zo’n 8 mijl halve wind varen. Oh, had ik al gezegd dat we een lange baan varen? Zo’n 18 mijl in totaal. Dus voor die 8 mijl halve wind zou je het liefst een genua 2 varen met gereefd grootzeil, maar aan de wind heb je weer liever de high aspect met ongereefd grootzeil. Want daarmee kunnen we hoger varen. Het nadeel is dat je voor de wind minder oppervlakte hebt en dus móét je wel de spinnaker hijsen. En dat hebben we nog nooit gedaan met zoveel wind.

Alle zintuigen staan op scherp.

We kiezen toch voor de high aspect als voorzeil en gaan ongereefd naar buiten. De andere twee boten kiezen voor het andere zeilplan en rollen hun genua iets in. Het eerste stuk door de vaargeul (halve wind) is dan ook lastig voor ons. De Flyer wint de start en ligt al snel zo’n 100 meter voor. De Lyra gaat als laatste over de startlijn en ligt zo’n 100 meter achter ons. Op dit eerste halfwindse rak loopt de Flyer iets uit en de Lyra iets in. We zijn aan de verliezende hand. Dus als we bij de IJM 19 rechtsaf slaan voor het downwind rak, besluiten we toch de spinnaker te zetten.

Dit is een ‘first’ voor team Fram. Nooit eerder hebben we de spinnaker gehesen met 22-25 knopen wind*. Ook de golfslag is flink. Een mix van spanning, adrenaline en een klein beetje angst giert door mijn lijf. Alle zintuigen staan op scherp. Het zijn boatbreaking conditions. De spinnaker kan scheuren, houdt de mast het wel, lopen we niet gigantisch uit het roer of maken we een Chineze gijp… Het spookt allemaal door mijn hoofd. Dus als Fram even begint te rollen stuur ik hard tegen. Het is spannend maar tegelijkertijd ook te gaaf! Bijna boort de neus zich door de volgende golf. Hij steekt nog maar 10 centimeter boven het water. We pushen de boot en lopen hard. Als ik op het log kijk zie ik dat we over de acht knopen lopen. Als ik over het dek kijk zie ik drie grijnzende zeilers aan boord.

*In de Eenzame Noord Race van 2013 hebben we wel dual handed gespinnakerd met dezelfde windkracht, echter was dat een lang rak van zo’n 18 mijl waarbij het rustig begon en de wind bleef opbouwen. Dat is toch anders.

We nemen geen risico en droppen de spinnaker op tijd. Hierna begint het kruisrak. En zoals dat gaat met de benedenboei, schrik je altijd even van de wind die je nu niet in de rug duwt, maar gewetenloos in je gezicht slaat. Het buiswater komt met bakken over de boeg en Simon is de pineut. Hij is onze spray cover en vangt veel water op. Nu begint de high aspect zich uit te betalen. De Flyer heeft een klein probleempje met de genua en verliest een beetje hoogt en zijn koppositie. Dankjewel en tot ziens! We varen hoog. Door de regen en wind is het zicht minder dan een mijl. We kunnen de boei niet zien en hebben ook geen elektronische navigatiemiddelen als een gps, plotter of iPad. Dus navigeren we ouderwets op de kaart, boeien en landmarks. Het werkt en we komen netjes uit bij de P14 nabij Durgerdam. We ronden de ton en zetten wederom de spinnaker. De wind is wat milder met 18 knopen en de golfslag idem dito. Relaxed cruisen we naar de IJM 22 om vervolgens halve wind naar Naarden te varen. Vlak voor de spinnakerdrop lopen we bijna nog even uit het roer, maar we houden Fram in toom.

Ik ben helemaal ‘stoked’

We finishen eerste en omdat er geen RIB van de wedstrijdleiding beschikbaar is, noteren we onze eigen tijd en wachten als finishschip op de andere twee boten. Voor de zekerheid filmt Kasper onze finish. Ik ben helemaal ‘stoked’ van deze race. Dit is precies waarom iedereen mee moet doen aan de Frostbite Cup (of welke winterserie dan ook). Het weer wordt alleen maar avontuurlijker. En anders had je vandaag echt niet op je boot gezeten. Persoonlijk vind ik het alleen maar gaver worden als het waait. Ik kan niet wachten op de kou. Laat de Frostbite Cup alsjeblieft een klein beetje eer aan z’n naam doen. Ik heb zin om af te zien!

Pinguin Cup

Zo onstuimig als het zaterdag was, zo rustig was het zondag. En dat is jammer want de voorspelde wind van 7 knopen is voor ons erg lastig. Helemaal als de wedstrijdleiding de bovenboei onder de luwte van de bomen aan hogerwal legt. Onbegrijpelijk. Het zou een hele uitdaging worden om de bovenboei goed aan te vliegen. Maar goed, bepakt met droge spinnaker en zeilkleren ga ik weer naar de boot. Simon en Kasper zijn weer van de partij en Allard stapt wisselt Petra af.

We zijn vroeger op de boot, maar de baan ligt nog verder bij Almere-Haven waardoor we nog steeds niet echt tijd hebben om van te voren een paar slagen te maken. De eerste race starten we goed bij de pin end. Maar doordat die bovenboei zo dicht bij de bomen ligt en dat die ook nog eens op een soort landtong staan, is er een behoorlijk windshift midden op de baan en dwarrelt de wind bij de bovenboei. Het is niet te voorspellen en we moeten meer tacks maken dan ons lief is in deze lichte wind.

Het werkt op mijn humeur. “Driehonderd meter naar het westen en de baan had langer kunnen zijn, en beter in de wind gelegen”, mopper ik. Maar het is nu eenmaal zo. Niet verwonderlijk dat die kleine FF65’s met de winst er vandoor gaan. Maar zoals Frans twee weken geleden al zei: “Die moet je niet meetellen.” En als we die niet meetellen worden we de eerste race eerste (werkelijk plek is vierde na drie FF65’s). De tweede race pakt slecht uit. De start was ok. We starten zo’n 25 meter boven een van die FF65’s, maar om dat die krengen zo hoog lopen, komen we toch nog in zijn vuile wind. Geef die dingen toch een eigen start! Ze varen alleen maar tegen elkaar en maken het voor ons een stuk minder leuk. Mijn humeur bereikt een dieptepunt. En als er dan ook nog een vissersbootje midden op de baan ligt, niet wil verplaatsen en ruzie zoekt, hebben ze die bij mij gevonden.

 

We worden de tweede race vijfde (dus eigenlijk tweede ;-)). En ondanks het matige windje hebben we onze derde positie in het klassement behouden, maar het zal op volgende week aankomen. Dat we de Pinguin Cup eigenlijk als een training gebruiken om Simon, maar ook Allard, helemaal wegwijs te maken op Fram ben ik allang vergeten. We doen nu gewoon mee voor het ‘eggie’. Laten we hopen dat ze de baan volgende week niet in de luwte leggen en ook niet op het smalste deel van het Gooimeer, want een baan van 0,3 mijl is best kort. En hoewel het allemaal nog niet heel Arctisch is, hebben beide cups wel een gemene deler. De boten die niet meedoen zijn de grote verliezer, want de Lyra, Orion, Team Windrose en Fram maken niet alleen maar meer gebruik van hun boot, ze zijn stiekem alleen maar beter aan het worden. True winners!

Crew zaterdag: Simon, Kasper, Petra, Floris

Wind: 17-26 knopen Zuidwest

Finish: 1e

 

Crew zondag: Simon, Kasper, Allard, Floris

Wind: 3-9 knopen NNW

Finish race 1: vierde (zie hier de replay)

Finish race 2: vijfde

 

 

 

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *