Eemdelta Race 2015

Eemdelta Race 2015

Een van de races die op onze wedstrijdkalender stond voor 2015 was de Eemdelta Race. Vooral omdat de wedstrijdcommissies van R&ZV Naarden en WSV Almere-Haven deze klassieker een nieuwe impuls willen geven. Deze besloten zeilwedstrijd is uitsluitend voor de acht verenigingen rondom het Gooimeer en dat maakt de race bijzonder. Het concept is iets aangepast; niet meer in het begin van het seizoen, niet 2 starts maar drie of meer én een gezellige barbecue na afloop in ’t Behouden Huys van Naarden. Echter bleek het voor de organisatie nog best een uitdaging om een redelijke vloot aan de start te krijgen. Voor mij als deelnemers bleek het vinden van een crew nog een hele uitdaging. Rob is nog steeds geblesseerd en ik vrees dat seizoen 2015 aan hem voorbij zal gaan, Steven is de trotse vader van drie kinderen, waarvan de jongste net een maandje oud is, dus die zien we in 2020 pas weer terug (geintje Steef) en Kasper en René moesten respectievelijk de camper en de caravan voor hun vakantie pakken, plakken en poetsen. Gelukkig hebben we een tweede voordekker, Maureen, die wel zin had in een paar potjes racen. Gelukkig kreeg Hennie nog één keer verlof van vrouwlief voor een zeilweekend in juni. En gelukkig hebben we Lodewijk, ook wel bekend als ‘de sluwe vos’, nog achter de hand. En dus kunnen we zaterdag 27 juni gewoon uitvaren. Oh, en gelukkig kreeg de organisatie een leuke vloot van 30 boten aan de start. Niet onbelangrijk.

De weersvoorspellingen hebben het over spatjes in de ochtend en de hele dag wind. Flinke wind. Van 14 knopen toenemend tot 16 met vlagen tot wel 22 knopen! Ik heb niet heel goed opgelet bij natuurkunde maar ik weet wel dat de kracht op de spinakerschoten meer Newton’s telt dan de zwaartekracht op het tengere lijf van onze voordekker. Ik ben benieuwd hoe dit verhaal gaat vliegen. Gelukkig is het in de haven stralende zon en een matig briesje. Uiteindelijk blijft de zon en bouwt de wind rap op naar de voorspelde 16 knopen. Ik vertel de crew dat er vandaag een podiumplaats in zit. Een beetje grootspraak, misschien een leugen om bestwil, maar als we de lat niet hoog leggen komen we ook niet verder. Ik zeg er achteraan dat een vierde plaats echt een ‘must’ is. Ook dat lieg ik, want een vijfde plek lijkt mij ook al goed. Maar goed, die lat moet omhoog.

Race 1

We zijn bijna te laat bij het startschip dat helemaal bij Almere-Haven ligt. Lodewijk zal vandaag sturen, maar ik wil graag de start doen. Daarna geef ik het stokje over. De startlijn ligt er scheef in. De pin end is favoriet, maar vandaag wel heel erg favoriet, want zo’n scheve startlijn heb ik nog niet eerder meegemaakt. Met onze time en distance zit het helemaal goed en 10 meter voor de pin end klinkt het startschot. Maar de enige die daar echt goed op reageert is de wind en die krimpt flink waardoor ik Fram nauwelijks omhoog kan sturen om ‘m überhaupt over die startlijn te varen. We komen in het gedrang en zitten onder een paar andere boten die ook liggen te klapperen in de wind om maar over die denkbeeldige lijn te komen. Krankzinnig. We moeten hier weg, maar kunnen niet overstag door de boten boven ons. Ik besluit af te vallen, te gijpen en over stuurboord weg te varen. Als laatste. Een dure manoeuvre en waarschijnlijk niet slim, maar boatspeed en vrije wind zijn belangrijker.

Vandaag hebben we dus minimaal drie wedstrijden waarvan we er één mogen wegstrepen. Dat zal altijd de slechtste zijn. Een prettige gedachte, alleen is het altijd jammer als je eerste wedstrijd meteen de ‘discard’ wedstrijd is. We zijn in elk geval nu wel wakker en een beetje geagiteerd. Of misschien wel agressief. Een klein beetje maar. Maar het is genoeg om ons stinkende best te doen om de rest van de race zo hard mogelijk te varen. Inmiddels stuurt Lodewijk en doen Hennie en ik de pit. De overstags gaan waanzinnig goed. Ik gooi de genua los, Hennie trekt ‘m om én aan, zoals alleen hij dat kan en intussen duik ik naar de overloop om die op de nieuwe loef positie te zetten. De Sluwe Vos stuurt zonder vraagtekens en we halen de eerste boten alweer in.

Het zijn korte races vandaag. Na twee up en downwind rakken gaan we door de finish. We hebben veel boten ingehaald en zullen uiteindelijk ook op handicap op een vierde plaats eindigen. Helemaal niet slecht voor zo’n ‘grande fuck-up extraordinair’ aan het begin van de race. Hoewel we na de race nog helemaal geen uitslag weten, weten we wel dat we flink zijn teruggekomen. En iedereen die kan rekenen weet dan dat Team Fram met een goede start wel een derde plek moet kunnen varen. En dus zeg ik tegen de mannen en vrouw dat vandaag 1x een derde plek varen al heel goed zou zijn. Intussen bereiden we ons voor op de tweede start.

Race 2

Dit keer zoeken we niet de pin end op maar kiezen we voor het veilige midden van de lijn en klappen we direct naar stuurboord. Niemand lijkt dit te doen, waardoor we veel schone wind hebben en helemaal onze eigen koers kunnen varen. We varen over bakboord als de Knoet over stuurboord aankomt. Hij ziet ons niet. Niemand van zijn crew ziet ons. Logisch, ze zitten allemaal aan de hoge kant, verstopt achter hun grote genua. ‘Heeft ‘ie een doodswens ofzo?’ Laat het even duidelijk zijn, als je over stuurboord vaart heb je geen voorrang. En als je dan een prachtige genua vaart die niet is opgesneden, geen ‘raampjes’ heeft en 150% van je zicht blokkeert, zorg je dat je ogen aan de lage kant hebt die kunnen zien of er een boot over bakboord aankomt. Bijvoorbeeld die 3,5 ton polyster, gietijzer en hout, genaamd Fram! Ik vind het echt krankzinnig dat je het überhaupt aandurft om ‘blind’ over stuurboord te varen. Dat doen wij nooit. Ook al kunnen we al het gewicht goed gebruiken aan de hoge kant, er zal altijd over stuurboord een paar ogen aan de lage kant zitten. Ok, genoeg gepredikt. De Knoet ziet ons dus echt niet en Hennie roept ‘BAKBOORD!’. De schipper schrikt en klapt direct. En natuurlijk krijgen wij commentaar. ‘Hoezo roep je zo laat bakboord?’ Eh, sorry, maar ik dacht niet dat wij verkeerd zaten… En ik geef hem een éénregelige samenvatting van mijn preek hierboven. Intussen varen we redelijk goed en liggen we weer voorin het veld. Er zijn een paar boten voor ons, maar die mogen dat ook op handicap. Na iets meer dan 27 minuten eindigen we als derde.

 EDR-Front

Race 3

Inmiddels is de wind dusdanig toegenomen dat we voor het kleinere voorzeil kiezen. De rattenstaart (de OW wimpel) wappert en blijft wapperen. Intussen zie ik de RIB van de wedstrijdcommissie in volle vaart naar de bovenboei varen. De baan wordt verlegd en aangepast aan de gedraaide wind. Daarna verleggen ze ook de pin end zodat de start weer in de wind is. Dan gaat de rattenstaart naar beneden en start de eerste klasse. Daarna mogen wij en we komen dit keer iets te laat aan, maar niet zo erg als de eerste race. We varen weer hard, maar Lodewijk heeft meer moeite met het nerveuze voorzeil. De werkfok is wat zenuwachtig en je moet na twee races dan echt even opnieuw kalibreren. Als we de spinnaker hijsen merken we dat de baan er goed in ligt. Voor het eerst die dag moeten we gijpen op de spi. Ik neem het voordek over van Mo en gijp de spi. Wat een lastige klus is dat. We hebben het nog steeds niet in de vingers en ik heb inmiddels twintig theorieën gehoord van de ‘beste stuurlui’ maar geen een lijkt te werken. Alhoewel, die laatste theorie lijkt te werken. Die kregen van iemand die ‘toevallig’ wel een keer een Olympische ploeg had getraind en zelf ook best aardig meekwam op Europees niveau. Enfin, een zekere Hans van de Blue Box. En op zijn advies varen we nu met gemarkeerde spischoten en lijkt het aardig te werken. Maar er moet nog een praktijkles tegenaan.

Na de gijp spring ik terug in de kuip en vliegt Mo terug naar het voordek. Het was goed en we kunnen nu de linker boei van de gate ronden, maar we vragen ons af of we de spi niet gewoon heel diep kunnen varen. De kans op een fuck up is zó groot en we gaan nog steeds hard. Toegegeven, de kans op een ‘Chinees‘ neemt ook toe, zo diep voor de wind. Maar de volgende twee rondes nemen we dat risico voor lief. Bij de laatste bovenboei ronding roept Mo opeens van de het voordek: “Ze raken de boei!” ‘Wat? Wie?’, vraag ik. “De Knoet!” “Weet je het zeker?” “Ja!” We roepen ze aan en zeggen wat we gezien hebben, maar ze wuiven het weg. “Nee echt niet”, schudt de schipper die in zijn niet-zo-vrije-tijd advocaat is. De Blue Box vaart er vlakbij, misschien hebben zij het ook gezien. Maar zij waren te druk met hun eigen spi hoist. ‘Voor vier bier hebben ze het wel gezien’, grapt Sjoerd. Helaas, we hebben geen getuigen en dus kan het protest vlaggetje aan de achterstag weer worden opgerold. We varen door, hard richting de finish en halen de Knoet bijna in. Bijna! We gaan tegelijk over de streep en dat is niet genoeg. Na handicap zitten wij 14 seconden achter hem.

Einde of toch niet?

‘Hangt daar nou weer de OW wimpel?’ We zijn inmiddels behoorlijk gaar, maar er lijkt een vierde race aan te komen. Er wordt nog een rondje aan toegevoegd. Een echte uitsmijter dus, met vier rondes. ‘Pffff’ zuchten we in koor terwijl we voortkabbelen op ons grootzeil, wachtend totdat die rattenstaart naar beneden gaat en de startprocedure kan beginnen. Maar dan trekt Jezus onze aandacht. Nee, niet die man aan het kruis, maar de J’zus van Nick Elsink. Hij roept om hulp want ze zijn vast komen te zitten in de ondiepte vlak achter de starting box. Tja, ik wil wel helpen, maar ik steek nog dieper dus ik kan daar niet komen. Toevallig is de politie even polshoogte komen nemen bij het startschip. Tijd om de marifoon weer eens te gebruiken, maar gek genoeg wordt op kanaal 13 (wedstrijdleiding) niet uitgeluisterd. Dan maar even naar kanaal 1. “Fram voor de politie RIB op het Gooimeer. Over” Niks. Ok, dan schakelen we toch gewoon over op kanaal 16. Inmiddels heb ik de verrekijker erbij gepakt en kan ik zijn nummer lezen. “Fram voor de politie RIB P243. Over” … Nog steeds niks. Lekker bereikbaar, die jongens. We varen er naartoe en vertellen dat Jezus in de problemen zit. Altijd leuk! Ze snappen de boodschap en als een reddende engel dalen ze af naar de ondiepte. God zij met hen. Amen.

Terug naar de race, want die was nog niet afgelopen. We varen onze laatste race voor vandaag. Een extra lange en we zien er stiekem een beetje tegenop. Want we hebben als leeuwen gevochten in de eerste drie races en zijn een beetje moei. Maar als eenmaal het vijf minuten sein klinkt, wordt de reserve tank adrenaline aangeboord en zijn we weer race ready. We geven allemaal nog een keer alles. Het loopt helemaal soepel. Ook op het voordek waar onze rookie Mo alles goed aanslaat en begeleidt. Foutloos is de beste omschrijving. Na vier rondes dubbelen we de boten uit de langzame klasse voor we finishen. We varen wederom voor het eremetaal en eindigen op een derde plek.

Barbecue

In Naarden aangekomen ben ik oververhit. Ik was vergeten hoe hard het werken is in de kuip. Ik trek mijn zeilbroek uit en spring in mijn onderbroek in het water. Heerlijk. Ik zwem even naar Team Windrose en wordt getrakteerd op een heerlijk glaasje champagne. Nadat ik ben opgedroogd ga ik polshoogte nemen bij ons clubhuis. De barbecue rookt en overal zie ik verbrand vlees. Het ligt niet op de barbecue maar staat naast me in de vorm van zeilers met knalrode koppen en armen. Toch handig die Mo. Toen ik haar vanochtend zag insmeren dacht ‘laat ik dat nou ook eens doen’. De barbecue is lekker, maar het draait nu om de uitslag. We zien nu pas dat we twee keer derde zijn geworden en twee keer vierde. Hartstikke goed, maar nét niet goed genoeg voor een podiumplaats. Want de Knoet gaat er met de buit vandoor. Het is die derde race. Het zijn die veertien seconden. Alweer 14 seconden. Ik ben een beetje teleurgesteld. Begrijp me niet verkeerd, ik vind dat we super hebben gevaren, maar we waren zo dichtbij ons eerste prijsje. Onze eerste bokaal. Gelukkig kan ik snel de knop omzetten want ik weet dat we strak hebben gevaren. Zeker ook in die derde race. En eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat we vandaag twee keer derde zouden worden. Een dik compliment voor heel Team Fram.

 

Crew: Maureen, Hennie, Lodewijk en Floris

Wind: 12 knopen vlagen 18, toenemend tot 16 knopen  vlagen 21

Finish: 4,3,4,3 (van de 11 in onze klasse)

RaceQs: http://raceQs.com/event/73111 (alleen race 1, 3 en 4)

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *