Frostbite Cup

Frostbite Cup

De herfstvakantie is voorbij, de pepernoten liggen in het schap en de winkeliersverenigingen hebben de kerstverlichting al aan de lantaarns gehangen. Tijd voor winterwedstrijden.

De reden om de Frostbite Cup ook voor ORC boten te organiseren is heel simpel: ik wil zeilen. Vorig jaar en het jaar daarvoor mocht ik meevaren op andere boten tijdens winterwedstrijden en daar word je heel gelukkig van. Vergeet een zonvakantie in de winter of een dure wintersport. Zeilen is hét middel tegen winterdepressie. En de condities zijn vaak veel beter dan in de zomer. Het wier is weg, de wind is terug en er is bijna geen boot te bekennen. Het is avontuurlijk en soms ook even bikkelen. Maar je bent een zeiler of niet. Als je niet tegen pijn, kou en regen kunt had je een motorboot moeten kopen.

Zo. Genoeg reclame voor winterzeilen. We gingen dus een wedstrijdje varen tegen de Lyra en Flyer. Echter kon die laatste niet i.v.m. werk. Dat was erg jammer. En ook al is het geen grote vloot, met twee boten heb je een wedstrijd. En dat bleek direct bij de start. Met de vaste startlijn werd het een stuurboord start. We varen richting de pin end (die dichter bij de wind lag) en gaan overstag om over stuurboord door de lijn te gaan. Maar al direct komt de Lyra over bakboord aan. De strijd is begonnen terwijl het startsignaal nog niet geklonken heeft.

It’s all in the game.

We gaan net voorlangs en kruisen naar de Hollandse Brug. Het is tricky want aan de noordzijde van de vaargeul zijn ondieptes. Ik besluit geen risico te nemen en vroeg te tacken. De Lyra neemt (onbewust) wel dat risico en doet een Wouter Verbraakje. “De Lyra ligt vast,” zegt Petra. Had ik trouwens de crew al geïntroduceerd? Sorry ik ga een beetje van de hak-op-de-tak. Op het voordek staat onze nieuwste aanwinst Simon, in de pit de een-na-nieuwste; Allard, en aan het grootzeil zit invalster Petra (Team Kyan). Enfin, de Lyra ligt dus vast en ik twijfel of we terug moeten om ze te helpen. Maar zolang ze ons niet oproepen, varen we gewoon door. It’s all in the game.

Na de Hollandse Brug moeten we helemaal voorbij Pampus kruisen. Ik heb hier ooit een keer vastgelegen bij Muiderberg, terwijl ik nog in de vaargeul zat. Ik neem wederom geen risico. En dat zie ik later als ik de RaceQS tracks bekijk. De korte slagen betekent veel werk voor de crew. En vooral Allard werkt zich in het zweet.

We maken korte slagen en zoeken de randen van de vaargeul niet op.

Inmiddels nadert een donkere lucht het Markermeer. We maken het eerste rif in orde, maar zetten het nog niet. Als de windmeter de 28 knopen aantikt zijn we overpowered. Met klapperende zeilen kan ik de boot nog op zijn koers houden. En toch besluiten we niet te reven. We zijn inmiddels dichtbij de bovenboei nabij Durgerdam en vanaf daar kunnen we met ruime wind terug. Ja, en dan willen we juist zoveel mogelijk zeil.

We zoeken wederom de grenzen op

We want more! De genua is te weinig, dus zetten we de spinnaker. Kijk, dat is ook een voordeel van deze wedstrijden. Vond ik het afgelopen zomer nog wel spannend om met 24 knopen een spinnaker te hijsen, nu hijsen we dat doek tot 30 knopen. Dat komt vooral omdat de rakken relatief lang zijn (ca 2 mijl) en er vrijwel geen verkeer is. Je hebt de tijd om het rustig te doen. Een prima leerschool. Maar intimiderend blijft het wel. Woest gaat dat spinnaker tekeer. Fram rolt en schiet vooruit, terwijl Simon met hulp van Allard de spinnaker gijpt. Na de gijp loeven direct op en reachen we terug naar de IJM20. We zoeken wederom de grenzen op, net als die boten een paar duizend kilometer zuidelijker voor de kust van Lissabon. Als ik ’s avonds de beelden terugzie voel ik een connectie. Natuurlijk liepen wij niet zo hard. Maar ook wij waren onze boot (en onszelf) aan het pushen.

Helaas sneuvelt het snelheidsrecord van de vorige maand net niet. We tikken ‘maar’ 8,39 knopen aan. Dit keer zonder dat we van een golf af surfen. Puur op eigen kracht dus. Maar de ‘crew happiness’ is dik in orde. Ik word omringd door grote grijnzen en af en toe klinkt er een verdwaalde juich.

Nu moeten we weer ‘upwind’ naar Durgerdam en zetten we wel een rif. Helaas letten we hierdoor niet zo goed en zien veel te laat dat de wind van richting is veranderd. Met een knik in de schoot scheuren we naar de boei. Het overzeilen kost ons zes minuten als ik de replay terugkijk. Een heel duur foutje. En logischerwijs doemt de Lyra achter ons op. Vlak voor de bovenboei gaat het rif er weer uit en varen we halve wind terug naar de finish. Maar  De grote voorsprong is gekrompen. Omdat we Pampus bovenlangs moeten ronden duurt het lang voordat we kunnen afvallen en de spinnaker kunnen zetten. In de tussentijd zitten we even in onze eigen doldrums en liggen we bijna stil.

De Lyra heeft wel wind aan hun volle spinnaker te zien en nadert ons met rasse schreden. “Hoeveel moeten we ‘m eigenlijk voorblijven?”, vraagt Petra. We rekenen uit dat het ergens tussen een kwartier en 18 minuten moet zijn. We liggen nu 12 minuten voor.

We kunnen helemaal terug op de spi, maar voelen de hete adem van de Lyra in ons nek. We finishen en wachten de Lyra op om hun finishtijd te klokken. Ze zitten 15 minuten en 50 seconden achter ons. Zal het genoeg zijn?

Terug in ons clubhuis zitten de J/80 zeilers al aan het bier. Tja, de lange baan is echt lang. Na alle J/80 protesten en uitslagen krijgen wij ook een score. En onze line honours worden bekroond met een eerste plaats. Toegegeven, het stelt niet heel veel voor maar de tegenstanders, zowel de Lyra als Flyer zijn toppers. En zware concurrenten. Winnen van hun blijft een prestatie. Opvallend genoeg eindigen we onder SW slechts 1 minuut voor de Lyra. Onder ORC 9 minuten (Offshore Medium). Ja, geef mij maar de ORC rating. Maar vandaag ging het eigenlijk niet om winnen of ratings. Meedoen is belangrijker. Echt waar. Want er is niks leukers dan competitief te zeilen, lekker uitwaaien en tegelijkertijd met z’n vieren die boot op z’n staart trappen. Priceless.

Crew: Petra (main), Simon (bow), Allard (pit), Floris (helm)
Baan: West (16,9 mijl)
Wind: NW 10-14 knopen toenemend naar 26 knopen
Finish: 1e
RaceQS Replay

 

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *