Gooimeer Cup 2019

Gooimeer Cup 2019

Net als de start van de Gooimeer Cup geldt er voor dit verslag ook uitstel. En eigenlijk – om de GM Cup eer aan te doen – zou dit verslag saai en lang moeten zijn. Heel lang. Want God wat duurde het lang. Zo lang dat wij die avond het hele klimaatprobleem hebben opgelost, een alternatief voor waterstofauto’s hebben ontwikkeld en een perpetuum mobile hebben uitgevonden. Nee, de Gooimeer Cup was helaas niet de wedstrijd waar we op hoopten.

Het begon al met de voorspelling. Die was zeer matig. 5 knopen wind afnemend naar 2 knopen. Blijkbaar had het startschip deze voorspelling niet gezien want zij hangen er doodleuk zes ronden in! De wind laat zich nog wel even van zijn goede kant zien. Onze windmeter tikt 11 knopen aan, precies op het moment dat de startprocedure begint. Nice!

Maar de startlijn ligt er zó scheef in dat de bovenboei in één keer is bezeild. Dus uitstel. Alle boeien worden verlegd en de baan ligt er nu ongetwijfeld nog beter in, maar de startlijn nog even waardeloos. Een stuurboord start bij de pin end is winning. Maar dat doet natuurlijk iedereen. En waar is de wind? Die dacht waarschijnlijk dat de wedstrijd niet doorging en ging naar huis. Enfin, wij starten over stuurboord met een slakkengang. Het risico is groot met boten over bakboord en helaas pakt het verkeerd uit. Na een dikke drie minuten, ja u leest het goed, gaan we pas over de startlijn.

Ik overweeg even om direct terug te varen. Dit is niet onze avond en het is ook niet onze wind. Maar opgeven heb ik altijd moeilijk gevonden. En de rest van de crew ook, dus vechten we ons terug in het veld. Nog voor de bovenboei hebben we een paar boten in gehaald. Dit geeft moed.

We varen door maar na twee ronden gaat de wind, zoals voorspeld, er echt helemaal uit. Het wordt dobberen. Onze oude spi hangt er als een vaatdoek bij en we zijn blijk als we de boot boven de 1 knoop kunnen houden. Het laatste downwindrak is teveel. We verliezen hier van de lichtweer boten.

We besluiten om de laatste 300 meter (die nog zo’n 20 minuten zal duren) te gebruiken om te experimenteren. Zou onze genua te loevert niet meer wind vangen en beter blijven staan dan de invallende spi? Het antwoord is na één test nog steeds niet helemaal duidelijk. Want voor dit onderzoek heb je wel een heel klein beetje wind nodig. We finishen met 0,45 kn bootsnelheid. We kunnen er om lachen. Als de race een ronde eerder was beslecht hadden we nog in de top 5 gefinisht en voeren we acht keer zo hard. Ja, 3,4 knoop rekenwondertjes. Een rondje later zonder wind eindigen we in de kelderdivisie.

Goed, nu is het een opzichzelfstaande wedstrijd. En dus maakt het resultaat niet zoveel uit voor een klassement. Maar het is een smet op de Gooimeer Cup. Een andere smet zijn de ratings. Want het valt mij op dat wij, maar ook veel van onze concurrenten een veel gunstigere rating hebben gekregen. Daar kan de wedstrijdleiding niet zoveel aandoen. Maar blijkbaar waren wij de enige die vooraf naar het startschip voeren om de juiste rating en dus startklasse door te geven. Zijn we weer eens te eerlijk? Ach, het maakt niet uit. Deze wedstrijd was weer eens een ouderwetse strijd tegen de elementen. En grappig genoeg vormen de elementen, ook als ze zo zwak zijn als een melaatse, de grootste tegenstander. Juist dan. Hierdoor hebben we onszelf tot het einde gepusht. Een mooie training, met een goede bemanning en goed teamwork. Mijn vader die wederom meezeilde, Simon die weer terug aan boord was en René die met humor de boot lichter maakt. Bijelkaar opgeteld is dat best wel een heel mooi resultaat.

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *