Gooimeer Cup 2018

Gooimeer Cup 2018

De laatste race was twee weken geleden. En daar is geen verslag van. Helaas pindakaas. Vanavond mogen we weer knallen tijdens de Gooimeer Cup. Een race met de omliggende verenigingen. Een race die we vooral als een mooie oefening zien. Een goede startlijn in de wind en uitsluitend bakboordrondingen om de boeien.

Het waait al de hele dag en ook voor de avond voorspellen de verschillende sites 18 knopen wind met uitschieters naar 31 knopen. Bij zo’n voorspelling begint de tacticus in mij direct te pruttelen. Wel of niet spinnakeren. Zo niet, dan is een rif in het grootzeil eigenlijk niet handig. De high-aspect kunnen we niet uitbomen met de spiboom. Dus human pole. Shit, zo missen we voor de wind wel heel veel vierkante meters. Het verschil kunnen we vooral upwind maken. Grootzeiltrim wordt het aller belangrijkst. De wind is noord, dus de bovenboei ligt hoogstwaarschijnlijk onder de kade. Dat betekent dat de wind gek kan doen bij de bovenboei. Het is eigenlijk verbazingwekkend wat er allemaal door je hoofd schiet voor zo’n race.

We varen in de SW-Hoog, dat zijn de langzame boten, dat is jammer want ik vaar graag tegen de Pionnen en de Brizo, maar gelukkig zitten de Spoom en Kyan wel in onze klasse. Maar waarschijnlijk wint iemand die je de hele wedstrijd niet hebt gezien.

We varen om 18:30u uit omdat we eerst nog even naar Almere-Haven moeten varen. Als we buiten komen drukt de wind Fram al in een helling. En dat terwijl we nog geen zeil hebben staan. We motoren naar het wedstrijdgebied, zetten een rif en rollen de high aspect uit. Whhhaàm! De wind drukt ons direct plat. Ok. Wordt het zo’n race.

We maken een paar slagen om aan de wind te wennen. De golfslag is ook behoorlijk en we krijgen Fram maar moeilijk op haar target speed. Maar voor de wind is het helemaal drama. Ze loopt amper 6 knopen. Moeten we niet toch spinnakeren? Maar als er weer een windstoot van 30 knopen in de rug beukt laten we het lichtweerzeil toch maar in de tas.

We starten redelijk en liggen net iets achter de Klaver 4. Maar we kunnen Fram hoog prikken en komen uit zijn wind shadow. Als we op de layline liggen en voorrang hebben, klapt de Wolk van Steven Stoffers pal voor ons. Afgelopen winter vertelde Henk Plaatje nog dat dat mag. Ook als de boot (wij) zijn koers moet wijzigen. “Zolang je maar geen halsbrekende toeren hoeft uit te halen,” zei hij nog. Een ruim interpreteerbare omschrijving. Maar het kwam er op neer dat als je moet wijken (oploeven of afvallen) er geen overtreding is. Ook als je daardoor de boei niet meer haalt. Maar moet iemand echt een crash tack uitvoeren, dan zit je fout. Dat was niet het geval. We moeten wel oploeven tot in de wind om een aanvaring te voorkomen. Helaas verliezen we daardoor snelheid en uiteindelijk ook hoogte als we in zijn vuile wind zitten. We halen de boei niet meer en moeten nu toch nog een kort klapje maken. En dan komen we nogmaals in dezelfde situatie, maar deze keer zijn wij de boot zonder voorrang. Op de layline komt de Kyan aan. We klappen voor hem. Er wordt geroepen en de Kyan moet inderdaad iets uitwijken maar vaart vervolgens gewoon over ons heen en haalt makkelijk de boei.

“Sorry Rob,” roep ik over het water. De Kyan is een bevriende boot. Nu hebben we met de meeste boten en schippers wel een goede relatie, maar deze nog nét iets beter. Het verbaast mij dan ook dat Rob zegt dat we een rondje moeten draaien. Ik ben benieuwd of hij dat ook had gezegd als hij bij de lezing van Henk Plaatje was geweest. Toegegeven, het was niet netjes. Het was een beetje zoals Verstappen soms doet en houdt het midden tussen roekeloos en gretig. Er is geen protest geroepen en ik zie ook geen rode vlag. Toch draaien we een rondje. Want vandaag zien we vooral als een mooie training. Dus laten we dit ook maar even oefenen. Bovendien wil ik het niet op de spits drijven. Dus zodra het kan gijpen we, draaien we door de wind en gaan we verder. Het kost ons 50 seconden en dan moet Fram weer op gang komen. Een minuutje dus.

De Wolk moest ook een rondje draaien omdat hij de bovenboei had geraakt. Dus varen we zij-aan-zij naar de benedenboei. We loeven hem er nog een beetje uit om voor hem te komen bij de benedenboei. We komen gelukkig vrij voor de zone in en kunnen de beneden boei wijd aanvaren en strak ronden.

De wind blijft vlagerig en valt soms even terug naar 13 knopen. Maar de meeste tijd zit ‘ie steady tussen de 19-25 knopen. Het valt me tegen hoe Fram ermee omgaat. Ik had eigenlijk verwacht dat we ‘m beter onder controle konden houden en hogere snelheden konden halen. Het zullen de vlagen en windshifts wel zijn. JJ doet het grootzeil en dat doet hij fantastisch. Hij voelt aan wanneer de druk te groot wordt en we uit ons roer dreigen te lopen. Ook zitten JJ en René lekker in de race. Ze kijken goed buiten de boot. En dus roept JJ voordat we op de layline zijn “je kan al, zij varen met een knik in de schoot en hebben ‘m overvaren”. Hij heeft gelijk en dus klappen we direct. Het scheelt weer een kleine 30 meter.

Bij het vierde rondje laat Rene van zich horen. Ik wil bijna overstag gaan, maar Rene heeft opgelet en zegt dat we voorbij de betonning moeten varen en dan pas moeten tacken. En hij heeft gelijk. Good call! Dan zien we dat de Randmeer is omgeslagen. We roepen het startschip op via de marifoon, maar ze luisteren helaas niet uit. Tenminste niet op VHF 13 en 10. Als we dichterbij komen gaan wij ze wel helpen maar dan zie ik dat een ander zeiljacht al zijn zeilen heeft gestreken en assistentie verleent.

Intussen hebben we een aardig gat geslagen met de rest van de vloot. Alleen de Kyan lijkt voor ons te zitten. Als we de benedenboei ronden en ons laatste rondje willen varen horen we een zoomer. De baan is ingekort en we zijn gefinished. Dat inkorten had niet gehoeven, maar wat ik toen nog niet wist is dat er toch wel veel boten zijn uitgevallen. Zeven van de zestien boten hebben om verschillende redenen de wedstrijd moeten staken. Hoe we eindigen na handicap is lastig te zeggen, met zoveel ‘dark horses’ kan er een boot winnen die je alleen even bij de start zag. Achteraf blijkt dat we derde zijn geworden, achter zo’n dark horse en achter de Kyan die de eerste plek pakt. We komen anderhalve minuut te kort voor de eerste plaats en drie seconden voor de tweede plaats. Tja, dat strafrondje kost ons een plek. Maar misschien zaten we toch wel een beetje fout. Ben benieuwd wat Henk er van vindt. 😉

 

Onlangs zei iemand dat we alleen maar video's uploaden waarin we 'foutloos' varen en 'alles goed gaat'. Natuurlijk gaat er ook veel goed aan boord bij Team Fram (ahum), maar bij deze laten we ook de momenten zien waar we minder trots op zijn:

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *