Hard drugs

Hard drugs

De Pinguïn Cup is dé najaarscompetitie op het Gooimeer. Georganiseerd door onze vrienden van WSV Almere-Haven, maar zwaar gesteund door R&ZV Naarden. Want ook dit jaar leveren we toch weer de halve vloot aan boten. Helaas doet Team Fram de eerste wedstrijd niet mee. We hebben wederom bemanningsproblemen. Ik plaats een oproep op Facebook en krijg veel aanmeldingen, maar nog niet genoeg voor de eerste wedstrijd. Begrijpelijk, het is kort dag. Een gelukje voor het thuisfront want ik ben dan gewoon het hele weekend thuis. Of toch niet?

Want de woensdag ervoor krijg ik een uitnodiging om op de J/80 van Bernard te stappen. ‘Ja!’ zeg ik direct, gevolgd door ‘onder voorbehoud’, want ik moet dit nog wel even thuis verkopen. Maar gelukkig ben ik de liefste vrouw van het Melkwegstelsel getrouwd en kan ik zondag op de Juul mee. Ik app Bernard dat ik er ben en bereid me voor. Tenminste voor zover dat kan.


Eén van de betere J/80 filmpjes is van de Juul.

Het resulteert vooral in dat ik me vergaap aan J/80 filmpjes. Ik heb er niks aan en besluit gewoon op tijd in de haven te zijn zodat Bernard me even de manoeuvres kan doorspreken. De eerste en enige keer dat ik op een J/80 stapte was twee jaar geleden. Ook bij Bernard. En hoewel het spectaculair was met 16 kn wind vond ik dat ik niet goed presteerde aan boord. We werden toen derde. Niks voor de Juul.

“Nederland drie bestond nog niet…”

Nee, mijn doel voor vandaag is zero fuck ups. Als ik geen fouten maak en Bernard en de rest van de crew doen ‘hun ding’, dan zouden we misschien wel tweede of zelfs eerste kunnen worden. Maar mijn takenpakket lijkt nog best uitgebreid: “Jij doet samen met Hein de fok en Hein hijst de genaker en jij doet de rest.” De rest is pre-feeden, tack line aan en genaker schoot pakken en trimmen. Eh, ok.

Het J/80 veld is met zes boten best aardig. De J’zus is een zware tegenstander en de Sjees vandaag ook. Zij varen met een paar ingevlogen bemanningsleden die van wanten weten. Hein is inmiddels ook aan boord. Als ze vertellen hoe lang ze al samen varen begint Herman van Veen te zingen: “Nederland drie bestond nog niet…” Lang dus. Waar is de vierde man, vraagt u zich af. Er is geen vierde man. Hij heeft zich ’s ochtends afgemeld. Grrrr… minder bemanning en een beginner aan boord. Als ik de schipper was zou ik toch een beetje balen.

“We gaan gewoon lekker zeilen,” zegt Hein. Goed plan. We krijgen een sleep van de Jeeeeehhh en maken ons klaar voor de wedstrijd. Buiten staat een prachtig windje van zo’n 10-12 knopen schat ik. En een zonnetje inclusief famous Dutch skies. Veel beter gaat het niet worden.

“Totdat je het kots achter je ogen ziet.”

We oefenen één keer met de genaker. Hijsen, trimmen, gijpen en een loefdrop. Hijsen gaat goed. Trimmen uitstekend. De gijp kan beter, maar de drop is slecht. Mijn ene hand raakt verstrikt in het doek en ik krijg het onderlijk niet snel genoeg bij elkaar. De genaker valt in het water en dit is de perfect uitgevoerde ‘slechte generale’. Hein benadrukt nog maar eens dat ik echt zo snel mogelijk dat onderlijk bij elkaar moet grijpen. “Totdat je het kots achter je ogen ziet.” Ok, I get the point.

De eerste start wordt flink uitgesteld. Door een enorme windshift moet de hele baan verlegd worden. We starten een uur later. Intussen ben ik gefocust. Hein en Bernard ook. We bespreken de start, mogelijk windshifts en de gunstige kant van de baan. Hein zet de nieuwe startlijn in de Velocitek ProStart (Sinterklaas, leest u mee. Deze wil ik dus ook) en we zijn klaar voor de start.

We hebben een fantastische start. We liggen eerste of tweede. Moeilijk te zeggen want de J’zus is op de pin end gestart en ligt hoger, maar ook verder. We kruisen naar boven wat met zo’n klein high aspect-achtig voorzeil peanuts is. Eén keer knipperen en de fok staat over de nieuwe boeg. Niet te vergelijken met de genua op Fram, die eerst nog langs de babystag moet.

We naderen de bovenboei. Tijd voor actie. Hein, schuift de boegspriet uit. Bernard rondt de boei terwijl ik de fok iets losser zet, de tack lijn doorvoer en als deze staat grijp ik de genaker schoot. Wam! Dat ding staat. En belangrijker nog, geen fuck ups. We gaan voor de spreader en ik trim de genaker. Al snel is het tijd voor de gijp. Eh… roll gybe. Want als we een goede rolgijp maken, komen we daar zomaar een halve knoop sneller uit. We gijpen en als de gen staat geef ik het commando. In één keer verhuizen we met z’n drieën van lij naar loef. En inderdaad, de bootsnelheid schiet 0,4 kn omhoog.

Dan komt het moment. De handeling die ik in de generale repetitie niet goed deed: de drop. De Sjees blijkt vandaag een grote concurrent en zit ons aardig op de hielen. We droppen laat en dit keer gaat het goed. We doen nog een rondje en houden alle J/80s achter ons. We zijn eerste.

Tussen de races meldt de Race Committee dat de eerste start komt te vervallen. Hierdoor hebben we nog maar twee startgroepen. De tweede race doet Bernard er een schepje bovenop. Wederom een goede start en goede slagen richting de bovenboei. Maar ook verwacht hij meer van zijn tweekoppige bemanning. Want hij draait de Juul laat de layline op. Of liever gezegd, we komen over de andere layline (over stuurboord dus) aan bij de bovenboei en moeten tacken én direct hijsen. De kots komt nog niet achter mijn ogen, maar ik begrijp wat Hein bedoelt. Maar ook dit gaat goed.

Helaas, dat wordt een DSQ.

Deze race bestaat uit vier rondjes. Twee meer dan de vorige. Dat is leuk als je achter ligt, maar als je vooraan ligt wil je z.s.m. finishen. En met de J’zus op de hielen is deze race alles behalve gelopen. Jammer genoeg maken zij een navigatiefout. Ze missen de spreader. We roepen nog naar hem, maar hij hoort het niet. Helaas, dat wordt een DSQ. Als we bij de gate komen gaan we om de linker boei. Maar daar is het druk met 4ksb. Wat? Ja, dat zei ik ook tegen Hein. “Four knot shit boxes”, herhaalt Hein enigszins aarzelend. Ik moet er om lachen. Die uitdrukking kende ik niet, maar ik begrijp dat Fram daar ook in valt. Haha. Als ik een J/80 koop noem ik ‘m zo!

Enfin, we komen bij de gate en Bernard heeft blijkbaar genoeg vertrouwen in zijn crew, want op het allerlaatste moment kiest hij voor de andere boei en moeten we droppen en gijpen in één scheepslengte. Als ook dit goed gaat liggen we ver vooraan. We varen de J/70 er zelfs uit en hebben line honours. Zelfs op de klasse die voor ons is gestart. De winst is binnen en we kunnen terug naar huis.

Ik krijg het helmhout in mijn handen en mag de Juul naar Naarden sturen. We varen nog steeds met de genaker op en moeten een stukje reachen. Dat is dikke pret. We lopen hard en ik merk dat de Juul uit het roer wil lopen. Het onderlijk van de genaker sleept door het water. Dit is gaaf.

Deze boot is zó doordacht

Terug in de haven ruimen we op en drinken we een biertje. De Jeeeehhh komt ook weer terug met aan boord Frans. “En?,” vraagt hij. “Wil je er ook één?” Wijzend naar de J/80. Ja, daar is die gewetensvraag weer. Natuurlijk. Voor wedstrijdzeilen op dit water is er denk ik geen leukere boot. En de boot is zó doordacht dat je volgens mij ook nooit meer in een ander boot wilt varen. De deck layout, de ruimte in de kuip, de zeileigenschappen, het zeilplan… Ik schreef ooit dat wedstrijdzeilen verslavend is. Ik kan er nu aan toevoegen dat de J/80 je reinste hard drugs is.

Crew: Hein, Floris, Bernard

Finish: 2x 1e

Wind: NO 8-12 kn

Next Post:
Previous Post:
This article was written by
There are 4 comments for this article
    • floriscornelissen Author at 15:00

      Dank je. Tja PR man, ik vind dat ik dan toch eerst een J/80 moet kopen. Maar blijf me vooral uitnodigen. Elke keer dat ik op die duveltjes vaar wordt de kans groter dat ik overstag ga! 😉

  1. Pingback: Training van Quantum Sails - Team Fram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *