Haviken en ezels

Haviken en ezels

De tweede race varen we met Steven (grootzeil en tactiek), Hennie (genua en piano) en Jan-Jaap (voordek) en Floris (roer). Hoewel JJ er vorige week ook bij was staat hij nu weer voor het eerst sinds de Pampus Regatta op het voordek. Voor Hennie en Steven is het sowieso de eerste race van 2017 dus wederom moeten we weer even inslingeren.

En dat doen we. We gaan zo snel mogelijk het water op en hebben nog zo’n 50 minuten voor de start. We zetten alvast de spi, maar de matige wind is nauwelijks krachtig genoeg om de spi te vullen. Het log komt niet boven de 3 knopen uit. Binnen de wedstrijdcommissie is de lange baan gekozen. Daar had ik al mijn bedenkingen over en geuit, maar nu ik hier vaar weet ik zeker dat een lange baan een DNF wordt. Ik spreek Sjoerd op het water aan en stel voor dat alleen de SW-C korte baan vaart. Ik moet hierdoor wel even langs alle boten varen om ze op de hoogte te stellen.

Met de motor op volle kracht race ik langs alle boten om ze op de hoogte te stellen. Helaas ging dit ten koste van onze voorbereiding. We konden geen time runs meer maken en moesten uit de starting box voor de J/80 klasse. We varen langzaam naar de startlijn. We hebben een halfwindse start over bakboord. De tijd tikt weg en al varende komen we erachter dat dit onze final approach is. We zijn te vroeg, maar hebben te weinig tijd voor een stormrondje. Ik stuur Fram omlaag om extra meters te maken en de tijd te doden. Vervolgens prik ik ‘m omhoog en varen we aan de wind naar het startschip. In slowmotion varen we naar de boei en komt het veld van achter uit de startingbox naar diezelfde boei. We starten op tijd maar zitten onder de halve vloot. Vuile wind en geen inside track (binnenbocht) en dus ook geen recht op ruimte bij de volgende boei. #mwah

Maar we zijn allemaal super gemotiveerd en zitten goed in de wedstrijd. Na de eerste ton begint het kruisrak. Steven schrijft de kompaskoersen over beide boegen op, Hennie trimt de genua en JJ ligt aan de lage kant op het voordek voor de juiste gewichtstrim. Alle drie voorzien ze mij continu van informatie. “Let op de Draak.” “De Spoom is getacked.” “Links is meer druk.” Terry Hutchinson kan trots op ons zijn.

Terry Hutchinson is de tacticus a/b van de Quantum TP 52 en is onder andere bekend van de Americas Cup. In bovenstaand filmpje hoor je hoe hij het team door de baan loodst.

We zijn allemaal gefocust en lezen de wind en wolken. Scherp als haviken. Wat een topteam! Dit is precies de volgende slag die we moeten maken in ons groeiproces. We profiteren hierdoor optimaal van de windshifts en kruipen van een zesde plek terug naar een vierde en zelfs tweede plek achter de Brizo. Maar we zijn zo goed met het weer en de wind bezig, dat we een paar basale dingen vergeten en de Viva La Vida te laat over bakboord zien aankomen. Het is stom, want we liggen al op de layline, weliswaar over stuurboord, maar we hadden de boei kunnen ronden. Nu moeten we nog twee keer overstag. En dat is dodelijk voor onze 3,5 ton in 5 knopen wind.

De Noordoostelijke baan is een dwaling in de doorgaans doordachte banen van R&ZV Naarden. Het resulteert in een puzzeltocht waar geen logica achter zit. Er zit maar één echt downwind rak. En dat maakt het lastig voor ons, maar de Viva La Vida profiteert van deze gennaker koersen en spuit er vandoor. Als we de Viva La Vida weer hebben ingehaald maak ik een inschattingsfout. Het is een kopie van de eerste situatie. Een ezel stoot zich niet tweemaal aan dezelfde steen, maar ik wel.

De Viva komt wederom over bakboord aan en ik besluit ‘m te gaan leebowen. Maar Fram is te log en komt na de overstag niet opgang, waardoor de Viva La Vida gewoon over ons heen knalt en wij in zijn vuile wind zitten in plaats van andersom. Hierdoor halen we de boei nauwelijks en moet ik Fram helemaal in de wind prikken om ‘m over de boei heen te sturen. De Spoom passeert ons ook nog even en we liggen weer vierde.

Op handicap worden we derde achter de Spoom (1) en Brizo (2). Op zich een prima resultaat, maar we balen allemaal van die twee fouten. We waren zó goed bezig! We weten in elk geval waar het aan ligt en zullen deze fouten niet snel nog een keer maken.

Als we de uitslag bekijken blijken de gecorrigeerde tijden onder SW en ORC nogal te verschillen. Onder SW zitten we 3.05m achter de Brizo. Op basis van ORC maar 15 seconden! Het bevestigt mijn twijfels die ik al jaren bij de SW rating heb. Want dit verschil is te groot om de SW nog serieus te kunnen nemen. Tijd voor het Watersportverbond om het SW-systeem opnieuw onder de loep te nemen. Grrrr…

Volgende week zijn we er natuurlijk weer bij. Scherp als haviken. Tot dan!

Crew: Jan-Jaap, Hennie, Steven, Floris

Baan: 3 NO kort

Wind: 5-7 knopen NNO

 

Save

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *