Het einde

Het einde

Het is zondag 18 oktober. Grijs, miezerig en weinig wind. Geen lekker zeilweer, maar onze allerlaatste wedstrijd voor 2015 staat vandaag op het programma: de laatste twee races van de Pinguïn Cup. Dus ja, we hebben ondanks het graue herfstweer zin om het water op te gaan. Bovendien staan we er niet slecht voor. Hoewel ik geen tussenklassement kan vinden op de site van WSV Almere-Haven (aandachtspuntje voor de wedstrijdleiding), schat ik dat er met goede resultaten een derde plek overall in zit.

Ik schreef het vorige week al. We hebben wel één nadeel. Doordat we de eerste zondag niet hebben kunnen varen, hebben we onze aftrekwedstrijden (2 stuks) verspeeld. Dat is jammer, maar niks aan te doen. Gewoon goed varen. En dat hebben we tot nu toe ook gedaan. 3x een tweede plek en 1x een vierde plek. Maar vandaag waait het slechts 3 kn. Das drie keer niks. Gewichtstrim is vandaag belangrijk, de vallen en achterstag gaan los en ik moet niet te hoog sturen.

terug van de Ibiza Regatta

Dat zeg ik ook tegen de crew. En vandaag bestaat die uit Willem Jan, Hennie, Jan-Jaap en Floris. Voor Jan-Jaap de derde wedstrijd op Fram en hij pakt het goed op. Dat is leuk om te zien. Willem Jan is net terug van de Ibiza Regatta waar hij was ingevlogen om een 44 voeter te schipperen, tussendoor deed hij nog even een delivery van een 50 voeter (50 mijl in z’n eentje rond Ibiza met een gemiddelde snelheid van 8kn. Ja we zijn allemaal jaloers). Willem Jan is een gezellige gozer die je er goed bij kunt hebben en een uiterst ervaren wedstrijdzeiler. Daarom mag hij vandaag de tactiek doen. En bij gebrek aan onze voordekker mag hij ook het voordek doen. Jan-Jaap en Hennie doen de zeiltrim en ik stuur.

Als we de haven uit varen, blijkt er toch een briesje te staan. Vijf knopen schat ik. Genoeg om de zeilen te vullen, maar is het ook genoeg voor onze doelstelling?

Bij de eerste start merk ik direct hoe prettig het is als iemand anders de tactiek doet. In overleg met Willem Jan besluiten we dat starten over stuurboord(!) bij de pin end(!) het mooist zou zijn. Maar dat is nogal risicovol. ‘Maar wel leuk’, grijnst Willem Jan met z’n bruine Ibiza hoofd. En als we dat podium op willen, zullen we risico moeten nemen en aanvallend moeten varen. Dus wordt het een pin-end start over stuurboord.

Willem Jan staat op de boeg en loodst ons naar de startlijn. We starten prachtig en kunnen een lange slag over stuurboord maken boven het veld. We hoeven maar twee rondjes te varen en dat is kort. In 35 minuten zijn we klaar. We blijven maar net Team Kyan en Team Windrose voor. We speculeren over een mogelijke uitslag. Een vierde plek, gok ik. Dat betekent dat we de tweede race niet achterover kunnen leunen.

We gaan op dezelfde aanvallende voet door. Wederom een pin end start, maar dit keer over bakboord. Want aan de linkerkant van de baan hebben we meer vrije wind. Maar de linkerkant wordt beperkt door ondiepte. Dus heel veel ruimte heb je daar niet. Toch gaan we die kant op. Want de wind komt ook iets van links, dus daar moeten we zitten.

Ik zoek de grens van de ondiepte op.

We starten en liggen vlak achter de Kyan. Hij heeft hetzelfde plan als wij en vaart helemaal door tot de ondiepte. Wij willen iets verder omdat we anders achter hem blijven liggen en verstoorde wind hebben. Ik zoek de grens van de ondiepte op. Vorige week deden we dat per ongeluk en toen konden we zomaar 10 meter de ondiepte invaren. Nauwlettend houd ik de dieptemeter in de gaten. “13 meter, 9 meter, 8 meter, klaarmaken voor overstag, 6 meter, tack!” De neus begint net te draaien en tegelijkertijd gaat de noodrem erop. De snelheid van 5,2 knoop valt abrupt terug naar 0 knoop. We zijn vastgelopen.

Bekijk hier het moment dat we vastlopen.

Eindigt ons seizoen hier? Nee natuurlijk niet. Doordat we de draai al in hadden gezet, tolt de boot op zijn kiel en draaien we door naar de andere boeg. We liggen in ieder geval met de neus richting het diepe water. Maar wel muurvast. “Allemaal aan de lage kant” roep ik. Fram begint te hellen. Even gebeurt er niks. Maar dan kruipt de snelheid weer omhoog. 0,3 knoop. “OK, we’re sailing!”

We zitten maar 25 seconden vast, maar voordat we weer opgang zijn en op koers liggen hebben we toch 50 seconden verspeeld. Dat is een paar procent in je rating. De vraag is of we dit nog goed kunnen varen. Maar de pech is nog niet voorbij. Als we de spinnaker hijsen zit er een dikke zandloper in. Het doek zit gedraaid en het duurt even voordat we die wokkel eruit hebben. Beneden komen we hard aan, maar moeten we ruimte geven aan een FF65 en een Pion. Zij hebben de binnenbocht en dus voorrang. Hierdoor liggen we na de boeironding in hun vuile wind. We halen geen hoogte noch snelheid. Zodra er een gaatje is klappen we weg.

Foutje. Kan gebeuren.

En daar komt pechgeval nr 3: De genuaschoot loopt onder de spinnakerboom door. En hij moet er juist overheen lopen. Foutje. Kan gebeuren. Maar hierdoor trekt de genua bak. We gooien de genuaschoot los en varen op het grootzeil verder, maar ondanks dat het zeil ‘groot’ zeil heet, zorgt amper voor snelheid. De genua is de motor. En die heeft nu even pech. Het kost ons wederom seconden. Misschien wel twintig.

Actie bij de bovenboei. Prefeeden, hijsen en... zandloper.

Actie bij de bovenboei. Prefeeden, hijsen en… zandloper.

Natuurlijk moet die gifbeker helemaal leeg en dient de volgende zandloper zich aan op het tweede spinnakerrak. Enfin, we liggen inmiddels één-na-laatste. Hoewel die podiumplaats als sneeuw voor de zon smelt, blijven wij juist cool. De sfeer blijft goed en we blijven scherp.

Het laatste rondje gaat ook goed en we passeren nog één boot en lopen iets in op de Kyan. We gaan als twee-na-laatste over de finish. Dan maar geen prijs. We bedanken het startschip en zeilen terug naar Naarden. “Ik denk een vijfde of zesde plek”, speculeer ik over de mogelijk uitslag. Maar die prijs maakt me allang niet meer uit. Er moest immers een klein wonder gebeuren om een podiumplek te behalen. Nee wat telt is dat we lekker hebben gezeild.

Vlak voor de haven tuigen we de boot af. We halen het grootzeil er al af en de giek. LummelbeslagJa, het is nu toch echt voorbij. Dit was seizoen 2015. Dit is het einde.

Onderweg ontdekken we dat het lummelbeslag ook aan het einde is. Het einde van zijn levensduur. Blijkbaar hebben we de boot hard gepusht. Gelukkig valt dit onder garantie en zal de Z-Spar leverancier binnenkort een nieuw beslag monteren.

Op de steiger vraagt Bert Piels van Team Windrose of ik nog mee naar de uitreiking in Almere ga. “Nee, ik geloof niet dat we in de prijzen zijn gevallen. Maar app wel even de uitslagen van vandaag. Ben erg benieuwd.”

Eenmaal thuis appt Bert mij ‘Team Fram eerste overall’. ‘Ja daag’ app ik terug. Bert haalt wel vaker geintjes uit, maar dan komt de foto van de prijs en niet veel later van de uitslag. We hebben de laatste twee races een derde plek en een vijfde plek gevaren. Dat is net genoeg om 1e overall te worden. EERSTE OVERALL! Ja al die andere 28 voeters hebben we achter ons gelaten. Wat geweldig dit. Wat een mooie afsluiting van een mooi seizoen. Dit is de eerste keer dat we een eerste plek pakken. Wat geweldig. Dit is het einde! Of juist het begin.

Overall Pinguin Cup

Zo gaaf om een keer bovenaan de lijst te staan!

Crew: Willem Jan, Jan-Jaap, Hennie en Floris

Baan: A2 en A4

Wind: 4-8 knopen

Finish 1e race: 3e

Finish 2e race: 5e

 

 

 

 

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *