High wind

High wind

We zeggen het wel vaker ‘Fram heeft wind nodig’. Maar als het dan eenmaal stevig waait, moet je het wel waarmaken.

Geen excuus dus. Nou ja, er is altijd wel een excuus te bedenken. Zoals die verschrikkelijke noord baan, waar geen fatsoenlijk downwind rak in zit. Of die ene crewmember die nooit kan of die andere die op het laatste moment afzegt. Er is altijd wel iets dat tegenzit. Maar gelukkig appt Jeroen Engels van de Jeanne dat hij vanmiddag graag wil opstappen. You’re more than welcome! We zijn compleet met Jeroen op het voordek, Hennie in de pit en Steven aan het grootzeil.

Het is windstil met een miezerig buitje

Als ik om vijf uur in de haven kom is het windstil. De vaantjes van de boten wijzen allemaal een andere kant op en dat is een slecht teken. De Windfinder forecast heeft het over 10 knoopjes met vlagen 16 (genua weer), terwijl de Super Forecast het over 18 knopen met vlagen 24 kn heeft. Dat is a different cookie. Maar voorlopig is het windstil met een miezerig buitje. Als het zo blijft twijfel ik of ik überhaupt wel ga zeilen. Huh? Wat zeg ik nou? Ik schrik een beetje van mijn eigen gedachte. Ik ben doorgaans fanatiek en geef nooit op, maar natte zeilen, dobberen in windstilte met een zeikregen… En waarschijnlijk nog van die vliegjes erbij. Nee, daar pas ik voor.

Maar gelukkig trekt de wind aan. De vlaggen beginnen te wapperen en de twijfel waait weg. We gaan gewoon. Als iedereen aan boord is varen we uit en maken we de eerste oefenslagen met de genua op. Maar al snel trekt de wind verder aan. Twaalf, vijftien, zeventien, achttien knopen. We worden platgedrukt. Met de harde wind steekt ook een nieuwe twijfel de kop op: Is dit even een vlaag of moeten we toch het voorzeil verwisselen?

Niks indringen, gewoon gentlemen.

Na enige twijfel kiezen we voor een zeilwissel. We varen snel terug naar de haven om daar in de luwte de zeilen te wisselen. Hennie en Jeroen op het voordek, Steven op de piano en ik hou de boot in de luwte. Met nog maar 8 minuten voor de start heerst er een beetje stress aan dek, maar de sfeer leidt er niet onder. Snel terug naar de starting box en klaar maken voor de start. Het is goed opletten want iedereen vaart hard en af en toe loopt iemand uit zijn roer. Een botsing ligt op de loer. We hebben geen tijd meer voor een doordachte startstrategie, maar de rechterboei is absoluut favoriet.

We varen parallel aan de startlijn naar die rechterboei (normaliter de startschip zijde) en vallen iets zodat we wat dieper uit de startingbox kunnen komen en niet direct over de lijn worden gedrukt. We gaan nog één keer overstag en zoeken een plek op bij de rechterboei. Van onderen komt de Sixstijn aan. Zij hebben voorrang (loef wijkt voor lij) en wij zijn de indringers, maar ze kunnen niet veel hoger en er is een ruim gat tussen hun en de boei. Niks indringen, gewoon gentlemen. En dus prikken we Fram hoog bij de boei over startlijn, precies op het startschot. Anders gezegd; een ontzettende briljante megageweldige start.

Fram loopt lekker en is helemaal in haar element. Af en toe moeten we het grootzeil vieren om de vlagen op te vangen, maar verder geeft ze geen krimp. De Sixtijn moeten we nu net voor ons dulden, maar dat maakt niet uit, zij zitten toch niet in onze klasse. We varen aan kop en blijven de snelle Brizo en Spoom voor. Maar de Brizo komt langzaam dichterbij. De wind trekt alleen maar aan en steeds vaker schiet onze windmeter over de 20 knopen (5 beaufort).

Hun boegspriet lijkt een satéprikker en wij de ossenhaas

Als we op een reach rak naar de C-boei stomen, kruisen de J/80s haaks ons rak. De Juul, een van de betere zwaarweer zeilers ligt op kop en heeft voorrang. Met hun gennaker op halen 14 knopen boatspeed. Wij doen het ook niet onaardig met 6,9 knopen, maar het is er spannend of we voor langs kunnen. Het ene moment lijkt het te kunnen, maar dan komt er een vlaag en valt de Juul af om dieper te varen, en kunnen we niet meer voorlangs. Hun boegspriet lijkt een satéprikker en wij de ossenhaas. Ze beginnen te roepen, maar ik geloof dat we voor langs kunnen. ‘Geloof’, ja daar zit wat twijfel in. Maar uiteindelijk ging het goed en liggen wij nog steeds aan kop.

Bij de derde bovenboei komen we in een soort matchrace situatie. Brizo ligt inmiddels vlak onder ons. We varen allebei over bakboord en moeten allebei nog twee keer overstag om de boei te ronden. Het wordt nu heel tactisch. Want als wij te vroeg overstag gaan, kan de Brizo zich tussen ons en de boei zetten en zijn plek verdedigen. Dus besluit ik zover mogelijk door te varen en pas op het laatste moment (als we de boei al bijna hebben onderlangs hebben overzeild) te klappen. Het werkt en we houden de Brizo nog heel even op afstand. Maar dan op het reach rak komt hij toch gevaarlijk dichtbij.

We loeven ‘m een keer eruit, maar het kost ons eigenlijk alleen maar meters en tijd. Dan laten we ‘m los en verliezen we de koppositie aan de Brizo. De laatste twee rakken naar de finish gaan hard en de Brizo vergroot zijn voorsprong nog iets. Het wordt spannend of het genoeg is. Zij mogen iets sneller zijn, maar ook weer niet heel veel.

Als we finishen is het startschip nog aan het ankeren, dus klokken we zelf maar de tijd. We gaan als tweede over de streep en zijn enthousiast over de race en in het bijzonder over de start. Wat een heerlijke wind. Af en toe gewelddadig, maar de boot en crew hebben zich goed gehouden en alles eruit gehaald wat eruit te halen viel. Met een grote grijns rijden we naar huis en bekijk ik meteen nog een keer de GoPro beelden van onze start.

 

Crew: Jeroen Engels, Hennie Hoenselaar, Steven Ilsink, Floris Cornelissen
Baan: 1 (Noord kort)
Wind: NNW - N 12 knopen toenemend naar 18 met vlagen tot 29 knopen.
Finish: 1e (van de SW-C & SW-A in totaal 17 boten!)

 

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *