Met de kloten voor het blok

Met de kloten voor het blok

De week begint met slecht nieuws. Onze vaste man Rob is al anderhalf jaar uitgeschakeld. En ook na talloze ziekenhuisbezoeken is er nog geen remedie voor zijn pijnlijke rug gevonden. Hij stapt uit het team, want voorlopig is er geen zicht op herstel. Erg balen voor Rob. En wij vinden het ook ontzettend jammer, want hij was een relaxte man aan boord die graag wilde leren en ging voor de winst. Maar we hebben goede hoop dat Rob in de toekomst weer eens aan boord stapt en zijn pijnlijke rug op de kade achter kan laten.

En dan de crew voor de tweede WAC. Kasper stapt voor het eerst na de winter weer op, samen met Jan-Jaap doet hij de pit. Het voordek is in handen van Rene. Na de ietwat teleurstellende vijfde plek vorige week, lijkt ons niets in de weg te staan om een goed resultaat neer te zetten. De voorspelde wind zou ongeveer 11 knopen zijn uit noord noordoostelijke richting. En met het zonnetje erbij stevenen we af op perfecte zeilcondities. Vol goede moed ga ik naar de haven. Maar eerst krijg ik nog de nieuwe SW ratings voor 2016 door. De moeilijk te kloppen Saffiers krijgen er drie punten bij. Dat is 3% gunstiger voor hen. Hoewel ik hun rating zwaar vond, is drie punten natuurlijk wel heel royaal. De Vega’s zijn ook gewijzigd. Zij gaan 1 punt omlaag. Frans, onze wedstrijdleider, heeft de nieuwe ratings meteen doorgerekend in de uitslag van vorige week en daardoor stijgen we een plekje naar de vierde(!) plaats. Niet verkeerd.

“Twist & shout”

In de haven aangekomen controleer ik het toplicht. Sinds onze mastbreuk klopt het elektra systeem niet meer, met dank aan Jachtservice Muiden. Ons toplicht werkt niet maar het deklicht doet het nu voor het eerst in haar geschiedenis. #raar Gelukkig hebben we nog de gewone navigatieverlichting dus ons zullen ze wel zien. Daarnaast check ik alle vesten. Dit had ik eigenlijk vorige week willen doen, maar het kwam er niet van. Gelukkig bleken alle gaspatronen nog op gewicht en zagen de zouttabletten er nog goed uit (voor zover je dat kunt beoordelen met het blote oog). Ook de startaccu was vol dus nadat iedereen aan boord was konden we lekker op tijd uitvaren. Buiten staat meer dan 11 knopen. Het is eerder 14 à 15 knopen met vlagen over de zestien. Ons zeilplan is maximaal. Dat wordt twist & shout. Twist in de zeilen en roepen als er vlagen komen.

De start is lastig. Het startschip is absoluut favoriet, maar het zal druk worden. Tegen beter weten in zoeken we toch die drukte op, maar het gaat goed. We komen hard aan en zijn iets te vroeg. Het is geen probleem want we kunnen nog zo’n dertig meter omhoog kruipen naar het startschip. En dan kunnen we iedereen omhoog drukken. Massa x snelheid = Energie. Voor ons ligt de Flyer stil op de lijn met klapperende zeilen. Ook geen probleem, want we kunnen er boven langs. Maar dan trekt zijn fok bak en valt hij af over stuurboord. Hij sluit de deur voor onze vrije weg naar een goede start. Ja, nu hebben we wel een probleem. Hij ligt dwars voor ons en we moeten radicaal afvallen om onder hem door te gaan. Het is geen tactiek van de Flyer, maar eerder onkunde. Hij start zelf ook waardeloos, maar daar kopen wij niks voor. De vaart gaat eruit en we liggen onder de andere boten. We starten op een elfde plek.

Voor ons starten de Klaver 4, Team Windrose en de Wilde Vogel. Vanuit onze positie lijken ze allemaal te vroeg gestart. De Wilde Vogel geeft toe dat hij twijfelde of hij niet over de lijn was. De Klaver 4 en de Windrose lagen daar zelfs nog voor. Later zou het startschip dit bevestigen.

“…the inside track!”

Het eerste rak zitten we in hele vieze vuile wind. Zuur. Maar het is niet anders. We zitten ook nog eens aan de buitenkant waardoor we ruimte moeten geven bij de eerste ton, maar de Quest aan de binnenkant overvaart de ton. Dus roepen hard dat ‘ie al kan klappen. De volgende twee rakken komen we maar niet voorbij die Vega. Hij zit in de gunstige lij positie en we zitten ook in zijn windschaduw. We varen met een knik in de schoot en op die ruimere koersen zijn de Vega’s onverslaanbaar (en toegegeven; heerlijke zeilboten). We blijven tot aan het vierde rak klooien met de Vega. Maar dan vlak voor de drie scheeplengtes zone met de downwind boei hebben we overlap aan de binnenkant. Juist, the inside track!

WAC 2 Vrijheid

We moeten de heren nog wel even wijzen op het recht op ruimte, want ze gooien het hele gat tussen hun en de boei dicht zoals de GoPro registreert. We ronden de boei strak en hard. Hierdoor remmen we iets teveel, maar we zijn wel van die Vega af. Nu begint het eerste echte kruisrak. We maken slagen terwijl Kasper af en toe de kompaskoersen over beide boegen noteert. We profiteren van een shift en zoeken de wind op. Het lijkt te werken want bij de bovenboei liggen we vierde. Net voor de Windrose en net achter de Wilde Vogel. Maar dan komt het spinakerrak.

20160420_195324

Concentratie tijdens het kruisrak

Kasper vaart vanavond weer voor het eerst mee sinds de winterstop. En Jan-Jaap moet af en toe nog een beetje wennen aan de handling van de spi. Maar daar is op dit cruciale moment niks van te merken. Beiden doen alles wat ze moeten doen. En snel. Kasper prefeed de spinnaker, René is klaar voor de hoist en Jan-Jaap zit met de loefschoot klaar om te trimmen. We ronden de ton en binnen 4 seconden staat de spi. We rauschen de Wilde Vogel voorbij en liggen derde.

Dan komt het tweede ‘moment of truth’. We hebben een soort driehoeksbaan dus bij de beneden ton droppen we de spinnaker en moeten we meteen gijpen. Het liefst in één soepele beweging. Ook dat gaat foutloos. Nee, beter dan foutloos. Dit was een schoolvoorbeeld. We gaan door naar de volgende ton en lopen in op de nummers één en twee. Dat zijn overigens dezelfde twee als vorige week; Viva la Vida (Saffier 26) en Ferox (Winner 900).

Na nog een kruisrak beginnen we aan het tweede spinnakerrak. We zijn nog verder ingelopen op de kopgroep en ik durf voorzichtig te denken dat we op handicap misschien wel eerste liggen. Vijftig meter voor de boei rollen we de genua uit. Maar hier gaat het mis. De genuaschoot blijft haken onder de borstbout van het hoofdwant. We zien het, maar Rene begrijpt onze aanwijzingen niet direct, waardoor we inmiddels tien meter voor de boei zitten met een volle spi. We gooien ‘m naar beneden en ronden de ton. En dan begint de ellende…

“…kloten voor het blok.”

De spinnaker is voor de helft naar beneden, maar wil niet verder. Ik kijk naar de klem en zie een dikke kluwen touw. De Nederlandse taal is rijk aan gezegden en spreekwoorden uit de scheepvaart. Het ging ons immers redelijk voor de wind en ik hield een oogje in het zeil. Maar toen maakten we een kardinale fout en zaten we met de kloten voor het blok. Letterlijk!

De cunningham en de spinnakerval lijken elkaar eeuwige trouw beloofd en ik denk alleen maar ‘GVD’! Overigens denk ik dat niet alleen, ik zeg het ook hardop. Meerdere malen. Ik moet doorvaren, weg van het veld, 18o graden van de juiste koers. Dit is zo jammer. Maar na 50 meter vind ik het wel welletjes. Ik stuur gewoon omhoog. Jan-Jaap probeert de spinnaker bij elkaar te houden terwijl Kas zijn best doet om de knoop eruit te halen. “Doorsnijden”, zegt een duiveltje. Maar het engeltje sust: “Het is maar een WAC’je en een nieuwe spival kost je zo weer 100 euro.” Ik luister naar het engeltje terwijl Kasper haastig de knoop ontleed. Intussen varen we met een knik in de schoot omhoog, maar Jan-Jaap’s armen verzuren en hij houdt de woeste spinnaker niet meer. Hij kan er niks aan doen. We kunnen er allemaal niks aan doen. De laatste 232 keer ging dit goed. Ik moet weer afvallen en voor de wind varen. “GVD!”

Na 1 minuut en 40 seconden kunnen we de race hervatten. We hebben veel hoogte verloren en het gat tussen ons en de twee W’s (Windrose en Wilde Vogel) is een stuk kleiner geworden. Te klein. De Windrose gaat ons pakken. “GVD!”

We finishen als derde en na de uitslag zijn we ook derde. Precies 5 seconden achter de Windrose en 32 seconden achter de nummer 1 (Knoet). Als we het van de positieve kant bekijken, dan weten we dat het er inzit: Fram kan met deze wind een paaltje varen. Maar daar kopen we niks voor. Nou denkt de oplettende lezer ‘zei je niet dat de Windrose te vroeg was gestart?’. Ja zo leek dat uit onze positie. Maar dat kan vertekenend zijn. Ja ook de Wilde Vogel zette vraagtekens bij de start van de Windrose en zijn eigen start. En zelfs het startschip spreekt van een te vroege start. Dit is gemeld bij de wedstrijdleider, maar blijkbaar is dat ook vertekenend en had ik protest moeten maken. Dat gaat me wat ver. Dus besluit ik niets te zeggen. Want dat zullen zij ook niet doen als ik volgende week te vroeg start. 😉

Crew: Rene, Kasper, Jan-Jaap, Floris

Wind: NNO 14 kn vlagen 16

Baan 3 NO-kort

Finish: 3e van de 18

Next Post:
Previous Post:
This article was written by
There is 1 comment for this article
  1. Pingback: Zeilen als koningen | Team Fram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *