Meten is weten

Meten is weten

De vorige race was heerlijk, maar het resultaat was erg slecht. Onze race pace was niet goed, zou Max Verstappen zeggen. En net als in de Formule 1 kun je in de ORC alles meten. En meten is weten, want met deze data kun je heel makkelijk nagaan of je je handicap goed vaart.

Gelukkig waait het dit keer lekker door. We varen met Simon, JJ en René die weer na een lange winterstop aan boord stapt. Het kost ‘m een oefenslagje om in te slingeren. We maken time runs voor de start, maar starten toch slecht. Na de eerste ton gaat de spi erop en zitten we aan de loefkant van het veld. We lopen meteen een paar boten in, maar de direct onderliggende Geusje vindt dat maar niks en gaat een loefduel met ons aan. Dat is hun goed recht, maar het kost ons allebei meters.

De eerste keer gaan we mee omhoog totdat de spinnaker inklapt en geirriteerd klappert. “Als hij nog een keer gaat, gijpen we achter hem weg,” zeg ik. En jawel, de Geusje loeft weer op. De wind drukt met 16 knopen beide boten behoorlijk hard richting de benedenboei. “Standby voor gijp,” roep ik terwijl we in een loefactie zitten. Radicaal val ik af en gijpen we in één soepele beweging. Dit was briljant. We lopen nu over stuurboord achter een aantal boten langs, gijpen terug en pakken een stuk vrije wind aan de andere kant van het veld. Het enige wat jammer is, is dat ik net de GoPro heb uitgezet, want deze loefactie-into-gybe-inhaalmanoeuvre werd briljant uitgevoerd door de crew.

Het duurt niet lang voordat een tweede briljante move zich aandient. We rekenen snel uit dat het volgende downwind rak tussen boei B en D over stuurboord zal zijn. Dus of de spinnaker ompoolen of een loefdrop. We kiezen voor dat laatste. En dat is altijd tricky. Zeker met deze wind en drukke boeironding. Maar ook dit loopt gesmeerd. We pakken hoogte en zitten voor de Geusje en vlak achter de Fair Wind. Bij de bovenboei zit de Geusje te laag en moet de hele trein op de lay line voorlaten. Die zijn we kwijt. En als we als één van de weinige boten direct de spi over de goede boeg kunnen zetten, pakken we in no time de vierde plek.

 

In het kruisrak maken we nog meer goed. We pakken de Viva la Vida. Helaas krijgen we daar nog wat duelletjes mee, die ons een aantal seconden kosten. Intussen schrijven we onze bootsnelheid, windsnelheid en true wind angle (TWA) op. Meten is weten.

De spinnaker hoists gaan goed en de drops gaan uitstekend. Op de handling laten we niks liggen. En als ik naar onze bootsnelheid kijk laten we aan de wind ook niks liggen. Sterker nog, we zitten soms zelfs 0,55 kn boven onze VMG. Alsof de DRS is geactiveerd, om maar even de link met de F1 te maken. Voordewind zitten we op de cijfers die het VPP heeft berekend. Dat is niet slecht, maar ook niet goed. Daar is nog wel wat te behalen, maar niet met deze 30 jaar oude spinnaker. Daar zitten inmiddels zoveel gaatjes en open stiknaden in, dat ‘ie niet zou misstaan als visnet.

Spinnaker drop

Wat een heerlijke race gisteravond. En wat liep de handling gesmeerd dankzij de rocksteady crew: Rene Agterberg, Simon Klaasen en Jan-Jaap Spijkerman.

Slået op af Team Fram i 26. april 2018

We finishen derde en worden vijfde op handicap. Een vierde plek had er ingezeten, want omgerekend kwamen we 31 seconde gezeilde tijd tekort voor de vierde plek, die de dames van de Jip pakken. Gefeliciteerd! Een podiumplaats zat er echt niet in. De Brizo, Klaver 4 en Spoom waren onverslaanbaar. Maar het maakt niet uit. De vijfde plek met deze geweldige crew geeft een brede grijns op het gezicht. Wat was dit gaaf en wat liep het gesmeerd.

Thuis klop ik de data in een excelsheet en verdiep ik me in de cosinus. Ja dit gaat ver, maar is stiekem heel leuk. Misschien dat wij over een paar jaar ook wel net als Saffier Nitro Team met een ipad varen en direct zien of we onze VMG goedvaren.

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *