Oh No Go Pro

Oh No Go Pro

Code geel. De verenigingen om ons heen blazen de wedstrijden af. Van Zeilvereniging Het Y en Flevomare tot onze buren in Huizen. Maar in Naarden hijsen we de zeilen. Want zolang het startschip geen krabbend anker heeft, de bliksem niet inslaat en er geen tsunami waarschuwingen zijn, gaat de race gewoon door. De voorspelling is 18-27 knopen wind. Dat is windkracht vijf tot bijna zeven. KNMI geeft Code geel af maar we trekken ons er weinig van aan. Eindelijk kunnen we onze nieuwe high aspect fok van Hagoort Sails testen met onze rekloze S-Cup schoten van de Lijnenspecialist. We hebben er zin in!

We varen naar buiten en krijgen het om onze oren. Dit is het type weer waarin je je spullen redelijk eenvoudig kapot kunt varen. En dat zal vanavond ook gebeuren. Gelukkig niet bij ons. Hoewel…

We varen alvast een stukje van het tweede (downwind) rak. Als we voorbij het eiland zijn schiet de wind van 18 naar 26 knopen. Voor ons het verschil tussen nog net wél spinnakeren en niet meer.

We starten netjes en liggen liggen al gauw tweede. De Brizo trekt wel zijn spinnaker maar moet dat bekopen met een flinke broach. Best spannend nog, want ze liggen onder ons en lopen finaal uit hun roer. Hierdoor draait hun boot ongewenst en ongecontroleerd in de wind. Het gaat gelukkig goed en ze draaien achter ons langs, maar met deze wind moet iedereen iets meer afstand houden.

De wind is fel. Met elke vlaag voelen we Fram accelereren. We lopen met ons fokje te loevert tussen de 6,3 en 7,8 knopen. De Kyan hijst de spinnaker wel maar loopt ons nauwelijks eruit. De bevestiging voor ons dat het geen zin heeft en de kans op schade absoluut niet waard is.

De Spoom trekt ook de spi en maakt van hun Waarschip 1/4  ton een pocket rocket. Ze vliegen op hun top met 10.3 knopen over het Gooimeer. Een Waarschipje hè. Lef! En knap! Chapeau Jørgen en Leo.

Wind- en bootsnelheden die we veel zien tijdens de race.

 

De maximale snelheden die we hebben gemeten.

Wij varen goed en liggen bij de benedenboei derde op handicap. En met het kruisrak voor de boeg verwacht ik dat we nu inlopen op de kop en verder uitlopen op de rest. We ronden de boei en zetten het eerste rif. Het grootzeil laten we even klapperen. De giek slaat hard en ongecontroleerd heen en weer. Maar dan… ‘Pong!’ We zien nog net hoe de GoPro camera, die op de giek gemonteerd zat, richting Almere wordt gekatapulteerd. Oops.

Deze GoPro heeft de floaty backdoor (een soort drijfkussentje op de achterkant). Het voordeel is dat hij hierdoor blijft drijven. Het nadeel is dat je moet kiezen: Door racen of de GoPro ophalen? Eerst wil ik doorvaren, maar als René vraagt hoeveel zo’n ding kost, besluiten we toch maar even die driehonderd euro op te halen.

De golven zijn niet mis en het manoeuvreren vraagt kracht en ruimte. De eerste poging om de GoPro uit het water te vissen mislukt. We zijn snel bij de camera terug, maar zo’n ding is even groot als een half pakje sigaretten en dat vis je niet heel makkelijk uit het water. Dan moeten we weer omhoog kruisen en rollen we de genua in. Inmiddels zijn we dat cameraatje uit het oog verloren tussen de schuimkoppen.

We kijken waar we ongeveer de camera verloren zijn en nemen een meter of 30 voor het verlijeren in acht. Het is zoeken naar een speld in een hooiberg. Maar dan zie ik plotseling de camera tussen de golven dobberen. Kasper begint te wijzen. Dit is trouwens een perfecte MOB (man over boord) training. Intussen laten we Fram boven de camera dobberen en verlijeren wij langzaam naar de camera toe. Hebbus! Het is een klein wonder en groot vakmanschap van de hele crew dat we de camera in deze golven weer terugvinden en te pakken krijgen. Applaus voor ons zelf!

Na vijf minuten kunnen we verder. De race is verloren. Iedereen – inclusief de klasse die achter ons startte – is ons voorbij. Bovendien liggen we buiten de baan. Kansloos. Maar we besluiten toch verder te zeilen. Omdraaien, fok erbij en terugzeilen. Misschien vallen anderen ook uit? En dit is een mooie ‘zwaar weer’ training en goede test hoe onze nieuwe high aspect en schoten zich houden in dit weer (en dat was bijzonder goed 🙂 ).

Focus in de kuip en een soort van focus in de zeereling 😉

We zeilen de rest van de race uit en halen de Flyer, Klaver 4, Lyra en Comodo weer in. Dan pakken we ook nog de Fair Wind, Heart of Gold en Quest uit onze eigen klasse. We worden zevende en zijn blij. Want het was een mooie avond en een goede training. Maar natuurlijk zijn we wel benieuwd waar we waren geëindigd als we niet die camera hadden verloren. Het kostte ons 5 minuten en dan weer omdraaien en terugvaren naar de baan. Zeker een vierde plek, maar misschien hebben we wel een podiumplaats verspeeld.

Dat het boat breaking conditions waren bewijst de J/80 klasse wel. De Jaws verspeelt zijn genaker en komt vast te zitten in de ondiepte. De Sjees heeft een vrouw over boord en een van de andere J/80s scheurt z’n fok. Wij komen er goed af met een gebroken GoPro mount.

De WAC is vooral om te leren en om beter te worden. En dat hebben we gedaan. En ja, ik denk ook dat we beter zijn geworden. Met een grijns en de GoPro stap ik in de auto en rij ik de volgende WAC alweer tegemoet.

 

Crew: Rene, Kasper, Jan-Jaap, Floris

Baan 14 West

Wind: 18-32 knopen WZW

Finish: 7e van de 10

 

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *