Onze wind

Onze wind

Zondagmorgen. Ik check nog even Windfinder Pro om de laatste voorspelling te zien. 16 knopen met vlagen 23. Dat is niet mis. En is op het randje van wel of niet spinnakeren. Want 16 knopen (dikke 4 beaufort) is wel spinnakeren, maar 23 knopen (kleine 6 beaufort) niet. Wat ook even anders is, is de temperatuur. ’s ochtends is het nog maar 8 graden. Gewapend met muts en extra fleece vest vertrek ik naar Naarden.

Op de stijger spreek ik de altijd vrolijke schipper van TW81. ‘Het is jullie windje’, begint hij, doelend op de harde wind. Toegegeven, we doen het bijzonder goed met zwaarder weer. Dus wat dat betreft is het wel onze wind. Dat heeft vooral te maken met onze SA/D ratio. Je wat? Je verhouding zeiloppervlak in staat tot je waterverplaatsing (bootgewicht). Die is bij ons behoorlijk laag omdat we een zware boot hebben met relatief weinig zeiloppervlak. Maar een lage SA/D ratio wil je eigenlijk niet. Dat betekent namelijk dat je boot (op papier) niet snel is. Echter, het heeft ook een voordeeltje. Wij kunnen langer met vol tuigage doorvaren. Én we ploegen makkelijker door dikkere golven. Want we hebben massa. Helaas staan er bijna nooit dikke golven op het Gooimeer. Dus dat voordeel valt wel mee. Nee, mijn volgende boot heeft absoluut een hoge SA/D.

Op het Gooimeer duiken overal de schuimkoppen op. Het waait flink door. Een kleine 5 beaufort schat ik. De crew vandaag bestaat uit Hennie, René, Jan-Jaap en ik. Een mooie bezetting, dus ook daar ligt het niet aan. Dan de tegenstanders. Die kunnen natuurlijk roet in het eten gooien, maar door de klassenindeling van WSV Almere-Haven varen we voornamelijk tegen hetzelfde soort boten. Zwaar, groot en log. Hierdoor wordt de competitie alleen maar leuker en eerlijker. Neem alleen al de startprocedure. Kleine lichte sportbootjes kunnen op de startlijn dobberen en op het startsignaal de zeilen aantrekken en ‘hup’ weg zijn ze. Maar 28 voet toerboten zoals Fram moeten op volle vaart op het startsignaal de startlijn passeren. Remmen kan nauwelijks en stilliggen en zeilen aantrekken werkt niet bij deze zware boten. Timing is dus cruciaal. Gelukkig hebben onze concurrenten allemaal diezelfde uitdaging waardoor het weer eerlijk en leuk wordt. Wat ook leuk is in deze klasse is dat wij niet de snelste op handicap zijn. Dus zodra wij derde of vierde liggen, weten we dat wel het goed doen. Goed. Terug naar de wedstrijd.

Het vijf minuten signaal heeft intussen geklonken en we maken nog één grote slag voordat we voor de ‘final approach’ gaan. We zijn vroeg. En remmen twee keer een beetje af door de zeilen te vieren. Ik zoek een plekje met vrije wind terwijl Jan-Jaap hardop aftelt. ‘We gaan te hard, genua vieren… Grootzeil iets aan…. Alles aan!’, roep ik naar onze grinders. Hennie en Jan-Jaap werken zich in het zweet. Met nog dertien seconden te gaan, durven we vol gas te geven en stuur ik tot hoog aan de wind. We hebben vaart en gooien er nog een knoop bovenop. ‘TúúúúúúúT!’ klinkt er vanaf het startschip. We zijn gestart. En hoe!

Screen Shot 2015-10-13 at 11.27.42

Op volle snelheid denderen we over de startlijn terwijl het startsignaal nog na echoot. Ik kijk nog even of we niet te vroeg gestart zijn, maar de vlag voor individuele terugroep gaat niet omhoog. We liggen dus eerste. En dat liggen we ook bij de bovenboei. Nu hebben we een probleem. We kunnen niet van andere boten afkijken of zij wel of niet gaan spinnakeren. Elk voordeel heeft dus ook z’n nadeel Johan!

Dit rak duurde maar 3:42 minuten

We besluiten de spi toch te hijsen, maar wel gecontroleerd. Dus we nemen onze tijd. De snelheid schiet omhoog van 5,7 naar 6,4 knoop. Niet slecht. Helaas kunnen we niet plat voor de wind en moeten we iets afkruisen. Maar de baan is kort. Te kort! ‘Klaarmaken voor de gijp’, roep ik. Maar als ik nog een keer kijk naar de beneden boei verander ik het commando in ‘klaarmaken voor de drop’. We gooien de spinnaker omlaag, gijpen en varen het laatste stukje ruimwinds naar de benedenboei. We zijn de enige uit onze klasse die de spinnaker heeft gehesen. En eerlijk gezegd, heeft het ons niet veel opgeleverd. Een scheepslengte. Niet meer dan dat. En als ik ’s avonds de GoPro beelden terugzie, snap ik het. Dit rak duurde maar 3:42 minuten van boei tot boei.

We worden ingehaald door een paar boten, maar liggen nog steeds derde in het veld. We gaan over op de defensieve modus en besluiten de spi niet meer te hijsen. De moeite en het risico wegen niet op tegen de winst. Achteraf gezien, kunnen we deze beslissing in twijfel trekken.

De tweede start is iets minder goed, maar niet verkeerd.

De tweede start is iets minder goed, maar niet verkeerd.

De tweede race waait het iets minder. Nog steeds een stevige vier beaufort en hier en daar een schuimkop, maar geen 18 knopen meer. We gaan weer spinnakeren. De tweede race bestaat uit vijf rondes. De tweede ronde gaat het mis. Eerst maak ik een inschattingsfout met de Kyan die over bakboord aankomt. Hij heeft voorrang en wij zitten een beetje in de weg. Uiteindelijk tacken we. Hoewel ons grootzeil alweer vol stond toen hij aankwam moest hij toch iets wijken. Ik bied mijn excuses aan voor wat het waard is en we discussiëren aan boord nog even verder over de regels en of we nu daadwerkelijk fout waren geweest.

“Ik zie allemaal geile elfjes.”

Maar het gaat pas echt mis als we de bovenboei ronden. We vallen af en maken ons klaar om de spinnaker te hijsen. Hennie staat in de kajuitopening en plotseling zwaait de giek over. ‘Gijp!’ schreeuw ik en probeer tevergeefs de giek met mijn hand tegen te houden. Hennie krijgt de giek vol tegen zijn hoofd. Jezus! Dit is niet goed. En direct begint het noodscenario in mijn hoofd. Wedstrijdleiding oproepen, RIB naar Fram, Hennie in RIB naar kant en evt met ambulance naar ziekenhuis. Maar Hennie blijft even zitten. De spinnaker gaan we even niet hijsen. ‘Gaat het?’ ‘Ja, ik geloof het wel’, antwoordt Hennie ietwat versuft. ‘Weet je nog hoe je heet?’ gaan we verder waarop Hennie antwoord: “Ik zie allemaal geile elfjes.” Ok. Het is minder ernstig dan we denken. Hennie – Iron Man – Hoenselaar blijft gelukkig overeind en we kunnen door. De giek daarentegen zou best wel eens een deukje opgelopen kunnen hebben.

Het volgende rak hijsen we weer de spi. En we blijven knokken. Als op het laatste rondje Zwelgje onder ons doorloopt roep ik onterecht ‘scherp blijven’, ‘trimmen’ en ‘blijf nadenken’. Ik heb geen idee wat de handicap is van die boot, maar we zijn ze vier rondes voorgebleven, dus waarom niet de vijfde? Achteraf bleek hij bijna 10% sneller te moeten varen. Dus sorry jongens. Die hadden we gewoon mogen laten gaan.

Maar hierdoor blijven we deze wedstrijd wel fanatiek en aanvallend varen tot de eindstreep. We gaan als vijfde over de streep en ik schat dat er hooguit een vierde plaats inzit. Overigens deden we het de eerste race iets beter. Met een beetje geluk worden we daar derde. Maar waarschijnlijk ook vierde. ‘Prima!’ denk ik nog. En we hebben het erover dat we dit seizoen in alle wedstrijden (Eemdelta Race, Pampus Regatta, WAC, Pinguïn Cup) vierde of vijfde worden. Best wel steady dus.

Maar we hadden het mis. Inmiddels is het zondagavond en lees ik de uitslag op Facebook. De eerste wedstrijd worden we tweede! Wat een serieus goed resultaat is. Alleen Team Kyan eindigt voor ons. Slechts 2 seconden gecorrigeerde tijd. En daar is dan die twijfeltrekker. Twee seconden is iets meer dan één scheepslengte. Dat zijn die paar meters winst met de spinnaker. We hadden in de eerste race toch door moeten gaan met de spi.

Maar eerlijk gezegd ben ik zó blij met dit resultaat, dat dit achteraf gelul me niet zoveel boeit. We hebben goed gevaren. Punt uit. Dan de uitslag van de tweede race. Ook tweede! WTF! Dat had ik helemaal niet gedacht. Te gek. Van de vier wedstrijden die we nu gevaren hebben met de Pinguïn Cup hebben we drie keer een tweede plek gevaren. Ik ben trots en loop zondagavond en maandag wat lichter. Volgens mij zweef ik zelfs een beetje.

Crew: Jan-Jaap, René, Hennie, Floris

Wind race 1: 17-18 knopen

Wind race 2: 14-16 knopen

Finish race 1: 2e (vd 11)

Finish race 2: 2e (vd 11)

Replay Race QS

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *