Pinguin Cup 2017 #2

Pinguin Cup 2017 #2

De tweede Pinguin Cup doet al iets meer zijn naam eer aan. Hoewel het niet koud is, is het wel stormachtig. En ik heb vier man tot mijn beschikking. De boot is in F1 staat en Max Verstappen heeft zojuist gewonnen. Dat laatste is belangrijk, want altijd als Max een Kilo Utrecht Tango race heeft, hebben wij ook pech. Maar nu rijdt hij een hele race uit. En hoe! Tijd voor Fram om een Verstappensiaans wedstrijdje te varen. Let’s go!

De crew bestaat uit nieuwkomer Simon. Hij staat vandaag op het voordek. Wat we nog niet wisten is dat het zwaar zou worden. Gelukkig doet hij aan gewichtheffen. In de pit hebben we onze, inmiddels ingeburgerde, niet-meer-zo-nieuwkomer Allard. Ik zelf doe het grootzeil en tactiek en aan het roer zit ‘de vos’ – sluw en geslepen. De vos luistert ook naar Lodewijk en voor wie het niet weet, dat is mijn vader. Een prachtige crew, maar wel een andere bezetting dan normaal.

Ik heb mezelf voorgenomen om vandaag vooral als training te zien. Simon staat voor het eerst bij ons op het voordek en omdat ik nu niet stuur, heb ik meer tijd om dingen uit te leggen en eventueel bij te springen. Het zou goed uit pakken. Maar eerst heb ik een dilemma over de zeilkeuze. Genua of high aspect. Het omslag punt ligt rond de 14 knopen, maar als we uitvaren dwarrelt de wind nog tussen de 10 en 12 knopen. ‘Dus genua’, zou je denken. Maar Superforecast van Windfinder heeft het over 16 knopen met vlagen 28kn. Dat is bijna stormachtig. We bespreken uitgebreid de opties en de verschillende voorspellingen. Lang genoeg om uiteindelijk de eerste windstoot van 17 knopen mee te maken. Dat maakt de keuze in een keer heel simpel: high aspect!

Als de wind hierna niet meer onder de 14 knopen komt ben ik extra blij met deze keuze. Hierdoor hoeven we ook niet het grootzeil te reven zoals sommige boten om ons heen doen. We varen naar het startgebied en na twee oefenklapjes is het al tijd voor de start. We starten heel netjes, maar een FF65 die onder ons ligt kan iets hoger en begint ons steeds meer vuile wind te geven. We tacken weg en voordat we het weten moeten we weer terugklappen omdat we al op de layline liggen. Djeeee, wat is de baan kort!

We maken de spinnaker klaar en hijsen ‘m als één van de weinigen. Het log gooit er nog een dikke knoop bovenop en we stormen af op de gate. We maken een gijpje en dat is in deze wind geen sinecure. Het lukt Simon met veel moeite, maar als ik naar de windmeter kijk, snap ik dat wel. Ik zal ‘m maar niet vertellen dat we eigenlijk nooit de spi hijsen boven de twintig knopen wind. En dan zijn die venijnige vlagen niet meegerekend. Fram rolt en danst op de golven. Lodewijk heeft er zijn handen vol aan. ‘Onder de mast sturen’, herinner ik hem. Het gaat gelukkig goed en met ruim zeven knopen halen we de kopgroep weer een beetje in.

Na de spinnakerdrop moeten we de spinnaker ombouwen, maar we zijn in zo’n 6 minuten alweer bij de bovenboei. Het zit nog niet goed, dus varen we nu even zonder spi. Zoals de rest eigenlijk ook doet. We verliezen iets, maar niet veel. We zetten de spi uiteindelijk nog één keer en gaan als vierde over de streep. We komen uiteindelijk 9 seconden te kort voor de derde plek.

De tweede race gooit de wind er nog een schepje bovenop. Als het log 24 knopen aangeeft besluiten we de spinnaker maar even in de tas te houden. We knallen naar de bovenboei en zetten de kleine fok te loevert op het downwindrak. Note to self: Hier moeten we eigenlijk nog een korter spiboompje voor hebben. Maar in dit geval hebben we de human pole Simon. Het werkt.

We verliezen wel wat met de kopgroep, en hoewel we in een soort trainingsmodus zitten, zetten we op het laatste rak toch de spinnaker in een laatste poging voor de winst. Vol gas schieten we voorbij het finishschip. We gaan weer als vierde over de lijn, maar worden nu op handicap derde, achter die verrückte FF65’s. ‘That’s how we do it!’

We varen terug naar Naarden en Lodewijk doet nog even een Verbraakje in de haven zet Fram hard aan de grond. Beste Jachthaven Naarden, leest u even mee, het is toch ook best wel ondiep langs die nieuwe huizen. Wellicht weer wat tonnetje uitzetten? Eerder dit jaar zat de Brizo ook al vast en nu wij. We komen op eigen kracht los, en ik duim dat we geen schade hebben aan mijn mooi geshapede kiel.

Dit was een mooie dag. We hebben heerlijk gezeild, goede keuzes gemaakt en zijn een voordekker rijker. Hoewel Simon zelf nog een beetje kritisch was op zijn prestatie ben ik alleen maar blij. Het was zwaar weer. En eigenlijk helemaal geen condities om ‘even’ wegwijs te worden op het voordek. Allard loopt inmiddels helemaal mee en het was waardevol om die vos weer eens aan boord te mogen verwelkomen.

Crew: Simon, Allard, Floris, Lodewijk

Finish race 1: 4e

Finish race 2: 3e

Wind: 14-26 knopen.

 

 

 

Save

Save

Save

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *