Protest

Protest

De 16e WAC was hogere zeilkunde. Deze race had alles in zich. Match racen, tactisch spel met de regels en een protest. Maar eerst wil ik even wat rechtzetten. In onze verslag van vorige week trekken we onze tijdsnotering door de Viva la Vida in twijfel. Laat ik even duidelijk maken dat ik absoluut niet de integriteit van de bemanning van de Viva la Vida in twijfel trek. Wim Nierman is een van de beste zeilers die ik ken, die ons enorm heeft geholpen en die ik zeer graag mag. Hans Spee ken ik als een zeer rustige en relaxte schipper. Zelfs toen wij een paar jaar geleden stuurloos waren en de neus van Fram in zijn teakhouten stootrand zetten, reageerde hij: ‘Dat hoort bij het wedstrijdzeilen’. Dus mijn twijfel over wie het nu verkeerd heeft genoteerd staat los van het respect voor deze zeilmannen.

Het is het grote voordeel, maar soms ook het nadeel van schrijven. De pen is machtiger dan het zwaard. Als ik wil kan ik iemand rustig, maar geraffineerd fileren zonder dat die persoon er iets aan kan doen. Dat is niet mijn opzet. Als er strijd is, moet die op het water worden uitgevochten. En dat is weer een mooi bruggetje naar de wedstrijd van gisteren.

Tweede plek is geen optie.

We staan eerste, maar het gaat al weken niet goed. De grote voorsprong slinkt elke wedstrijd en we zullen echt ons best moeten doen om die eerste positie vast te houden. Nu hoor ik concurrenten zeggen dat een tweede plek toch ook mooi is, maar zo zit ik niet in elkaar. Tweede plek is verliezen. Tweede plek is falen. Tweede plek is een slecht seizoen. Tweede plek is geen optie. Klinkt misschien overdreven, maar als je al weken, maanden eerste staat, moet je gewoon als eerste eindigen.

Gisteren voer eindelijk Hennie weer mee. Die hebben we de laatste wedstrijden gemist. Verder stappen Kasper en Rene op. We oefenen de start goed en starten goed. We kiezen voor de pin end en varen met een knik in de schoot naar de bovenboei waar we als tweede om de boei gaan. Hier gaat het echter al direct mis. Het fijne ga ik er nog niet over schrijven, want er loopt nog een protest. Ik kan wel zeggen dat wij recht op ruimte hadden als buitenliggende boot en die niet kregen.

Helaas was de Viva la Vida hier ook bij betrokken. Hierdoor lijkt het misschien alsof ik de confrontatie met deze boot opzoek, maar dat is niet het geval. Want de andere boot die hierbij betrokken is, is de Klaver 4. Niks persoonlijks, wel een protest dat wij na goed overleg binnen de crew hebben doorgezet. En dat is best lastig. Je voelt je al snel een matennaaier, maar aan de andere kant had de wedstrijd er voor ons – zeker achteraf – heel anders uit kunnen zien. Bovendien zijn er regels. Regels net zoals ‘het startschip heeft altijd gelijk’. Daar houden we ons aan. Dus waarom vandaag niet? Precies. We zetten ons protest door en varen door met een rode vlag in de achterstag.

Waar twee honden vechten om één been

De Viva la Vida heeft het vandaag in het kruisrak op ons gemunt. Ze liggen net boven ons en blijven goed tussen ons en de boei varen. Ze klappen telkens boven ons. Op zich een leuk spelletje, maar zij schieten er niks mee op. En wij verliezen alleen maar meer op onze voorgangers. Ik durf met zekerheid te zeggen dat dit grapje ons een plek heeft gekost. En dat is zonde want de enige die hiervan profiteren zijn de Clara en de Ferox. ‘Waar twee honden vechten om één been, gaat de Ferox ermee heen.’

Nu was de Ferox vanavond niet te stuiten. Zijn boot mag dan gekortwiekt zijn (ingekorte mast, kortere kiel) met het lichte weer van vanavond heb je met name van die kortere kiel alleen maar profijt. Het jammere is dat hun handicap hierop is aangepast, maar eigenlijk zou die juist zwaarder moeten zijn vanavond. Ze eindigen tien minuten voor ons.

Wij varen op zich goed, maar het is geen Fram weer. Als de wind nog even onder de zes knopen duikt houden we Fram met moeite aan de praat. We varen wel goed en iedereen aan boord doet zijn best. De mannen liggen of zitten soms in onmogelijke houdingen voor de beste gewichtstrim. Respect!

We finishen en Hennie en ik nemen nog een keer de situatie door. Dat doen we eerst afzonderlijk van elkaar. Hennie schrijft op wat hij denkt dat er gebeurt is en ik doe hetzelfde. Als we onze papiertjes en verhalen vergelijken komen ze helemaal overeen. We zetten ons protest door.

We leveren ons protestformulier in bij Eric Zuidmeer die dit zeer goed oppakt. Intussen krijgen we een voorlopige uitslag. We zijn vijfde geworden. Dat is onze slechtste race van dit seizoen. Ik baal enorm. De voorsprong op de Ferox is nu nog maar 9 punten. De laatste twee races is de opdracht simpel: Eerste worden. Maar helaas is de uitvoering niet zo simpel.

Crew: René, Kasper, Hennie, Floris

Baan: 5 Oost kort

Wind: ONO 6kn

Finish: 5e vd 12
Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *