Relativeren

Relativeren

De laatste weken presteren we niet goed. Waar het precies aan ligt weten we niet en dat maakt het juist zo frustrerend. Eén ding weten we wel, we starten slecht. We zijn te laat of liggen in de vuile wind van onze concurrentie. Of nog erger, we zijn te laat én liggen in de vuile wind van de concurrentie. En met onze vaste startlijn is geen één start hetzelfde en wordt er veel van je inschattingsvermogen gevraagd. En daar lijkt het een beetje aan te ontbreken.

Een goede start is het halve werk. Zeker met die vaste start in Naarden. De Zuidoostelijke wind dicteert een start op de spinnaker. Altijd bijzonder. We zoeken een plek waar we nog genoeg ruimte hebben om op te loeven en eventueel de andere boten eruit te drukken, maar helaas belanden we onder de Geusje. Ik val wat af en wijk af van de ‘juiste koers’ naar de boei opzoek naar vrije wind. Het lijkt te werken, want we komen los en bij de eerste ton zitten we net voor de Geusje. Daarna maken we al vrij snel een nieuw klapje (overstag), wederom opzoek naar vrije wind. Ook dit lijkt te werken. Want bij de tweede boei liggen we niet meer laatste maar achtste en hebben we al twee boten ingehaald. Daarna wordt het lastiger.

De kopgroep zijn we al uit het zicht verloren. De moed zinkt een beetje in mijn bootschoenen. Want dit wordt nu de vierde wedstrijd op rij waar we Fram niet aan de praat krijgen. Maar we blijven vechten en JJ, Steven en Kasper zitten goed in de wedstrijd. De vlagen worden weer aangeroepen en de kompaskoersen genoteerd. Op het tweede rak vangt Kasper de vlagen op met de overloop en zien we het log zomaar 0,5 knoop stijgen. Steven die voor het eerst de pit en prefeed doet, werkt zich het schompes. En JJ staat weer op het voordek en is ook op die plek weer helemaal ingeslingerd en klaar voor de Almere Regatta komende weekend.

 

 

 

 

 

 

 

Ook de boot lijkt goed opgetuigd. We varen nu voor het eerst met onze nieuwe S-Cup genuaschoten van de Lijnenspecialist. Wat een feestje is dat! De ‘S’ staat voor Super lijn, Simpel te splitsen, Soepel om de lier, oh en Stirotex. Dat laatste is de kunstvezel die gebruikt wordt voor de kern van deze lijn. Een soort Dyneema, maar dan iets betaalbaarder. Kijk, daar houden wij van: Mooie spullen, voor weinig!

We belanden in een leuke achtervolging met de Quest en blijven de Geusje, Orion en nieuwkomer Heart of Gold voor. De Triton maakt een navigatiefout en hierdoor eindigen we op een vijfde plek. Nèt het linkerrijtje. Hé, dat klinkt ouderwets!

Terug naar de haven haalt Steven nog één keer de spinnaker binnen. ‘Kschhrrrrrrrrrrgggggg!’ WTF? Scheurt de spinnaker nou? Maar dan kijkt Steven ons verbaast aan en schiet in de lach. Hij lijkt ineens op een soort Michelin-pop nu zijn reddingsvest is ontploft. Waarschijnlijk bleef zijn koord ergens achter haken.

Terug in de haven kunnen we een gevoel van teleurstelling niet onderdrukken; weer een slechte race. Is het nu echt crisis bij Team Fram? Nee, natuurlijk niet. Want we hebben heerlijk gezeild, tot laat en in een t-shirtje. De crew heeft kunnen oefenen op nieuwe posities en als we zo hadden gevaren in de klasse van vorig jaar, waren we tweede geworden achter de Viva la Vida. Een beetje relativeren, een beetje beter starten en misschien toch maar voor de zekerheid even het onderwaterschip poetsen en kijken of de schroef wel helemaal inklapt. 😉

Volgende week zijn er nieuwe ronden en nieuwe kansen. Hopelijk met een steady 11 knopen zuidwester wind en dan varen we Fram zó weer naar het podium. Maar eerst dit weekend de club vertegenwoordigen in de ORC 4 klasse tijdens de jaarlijkse Almere Regatta!

Crew: Jan-Jaap, Steven, Kasper, Floris

Baan: 8 (Zuidoost lang)

Wind: 10-7 knopen

Finish: 5e (van de tien)
Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *