Self made sailors

Self made sailors

Ik kan over de race schrijven, over onze matige start, over hoe de spinnaker vast zat in de top. Maar eigenlijk wil ik het over iets anders hebben. Over het allerbelangrijkste onderdeel van de boot: de crew.

Wij presteren dit jaar best aardig in de competitie. We staan momenteel eerste in het klassement en dát helemaal op eigen kracht. We begonnen allemaal onervaren, sommigen zelfs zonder zeilervaring en andere met een paar zeilkampen in de tijd dat we allemaal nog dachten dat Milli Vanilli alle noten zelf zongen. Zo’n zes seizoenen na onze eerste WAC varen we mee in de top van Naarden. Iets waar ik enorm trots op ben. Vooral omdat we nul wedstrijdervaring hadden, of zo’n oude rot aan boord hadden die alle wedstrijden in een straal van 800 mijl wel heeft gevaren. Nee, wij zijn self made sailors!

En gisteravond tijdens de elfde WAC liep het wederom gesmeerd. Geen onvertogen woord, de problemen worden goed en snel opgelost en de communicatie is efficiënt en helder. Hennie trekt de cunningham aan en trimt de outhal, Steven roept de kompaskoers en zegt dat we een header (winddraaiing van de boei af) hebben, René checkt nog één keer het voordek voordat hij in de zeereling gaat zitten. Iedereen doet wat ie moet doen en dat zien we terug in onze positie in het veld. We liggen tweede, achter de snelle Ferox. En achter ons een heel groot gat met de rest van de vloot.

IMG_9841We zitten slechts 3,5 minuut achter de Ferox. De rest van de vloot zit ver achter ons. Ik geniet. Het is een prachtavond. Een lekker briesje en een mooie avondzon. En dan komt die grote grijns. Ik realiseer me dat we vorige week, in een andere samenstelling, ook al zo’n top race hebben gevaren. En WAC daarvoor ook. Het maakt niet meer uit wie ik naast wie zet, we varen strak en hebben altijd een goede crew. En dat is misschien de sleutel van ons succes; een crew die betrokken is, wil winnen, handen uit de mouwen steekt en zelfs een letterlijk een duit in het zakje doet. De basis van ons succes zijn deze mannen. Koen en vier zeilen we door richting het westen, richting de zon, richting een gouden herinnering.

No brass balls.

‘Ga je dan helemaal niks over de race vertellen?’ Ok, vooruit. Met de start hadden we moeite. De wind was WNW waardoor de pin-end (de boei links van de startlijn) favoriet was. Maar over bakboord kon je nauwelijks over de startlijn varen, daarvoor kwam de wind teveel van links. Dus het mooiste was een stuurboord start bij de pin-end. Maar ja, dan heb je geen voorrang. En als we de startgroep voor ons zien starten, zien we een groot aantal bijna-aanvaringen en kiezen we voor de veilige optie: Starten over bakboord.

No brass balls. We starten ok, maar het kon veel beter. De Jeanne heeft wel stalen zenuwen (en ballen) en doen wat wij van plan waren. Ze starten fantastisch en geven iedereen het nakijken. De gelegenheidsboot met Wim Nierman start ook heel goed. Gelukkig komen we vrij snel weg. En liggen we direct tweede.

Pas in het tweede rak passeren we de Jeanne. Even voor de duidelijkheid, de Jeanne is 6% langzamer en vaart zonder spinnaker. Een knappe prestatie en het laat zien dat een goede start het halve werk is. Overigens maken ze er een mooie video van. Hij staat op onze Facebook-pagina. De rest van de race gaat goed. Zoals ik al zei loopt het gesmeerd. We hebben nog wat problemen met de spinnaker. Die blijkt eerst aan de verkeerde kant aangeslagen en later boven in de mast vast te zitten, maar we houden het hoofd koel. We hebben zelfs tijd voor wat fotootjes.

IMG_9840

Als we finishen wacht de Ferox ons op. Ze willen onze tijd timen om te weten of ze gewonnen hebben. Helaas was hun voorsprong te klein. We winnen van ze met 1m36s voorsprong en varen weer een ‘paaltje’.

IMG_9844Als we terug in de haven komen helpen we Steven een handje. Hij kreeg onderweg naar de haven een lekke band en reed met gevaar voor nog meer schade door naar de haven om mee te kunnen racen. Had ik al gezegd hoe fanatiek deze crew is? Nu moeten we zijn band plakken en staan we als een soort A-Team om zijn Outlander. ‘Hennie B.A. Baracus’ staat klaar met de compressor, terwijl ‘Murdock René’ vooral toekijkt. Net als we willen opzoeken waar de krik precies geplaatst moet worden krijg ik een lumineus inzicht. “Dit is toch een lease-auto? Zit er geen pechhulp bij?”, zeg ik als Face die geen zin heeft om zijn handen vuil te maken. Of zou het meer een slimme Hannibal opmerking zijn?

De pechhulp zit bij het contract en dus kunnen we aan het bier. De uitslag is in ons voordeel en ook bij de tussenstand staan we op een eerste plaats. Ik blijf het zeggen, we zijn er nog niet. Maar ik durf inmiddels wel te zeggen dat wel lekker bezig zijn.

Crew: Hennie, Steven, René, Floris

Baan: 15 NW kort

Wind: WNW 8 kn

Finish: 1e (van de 15).

RaceQs Replay: Klik hier
Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *