Snel vergeten

Snel vergeten

Vlak na de vorige wedstrijd meldt voordekker René zich af. Hij gaat naar SAIL. Chips! Nu hebben we een probleem. Want de andere voordekker, Maureen, kampt met een nare nekhernia. Die andere voordekker, Rob, zit al een seizoen in de ziekenboeg. ‘Houston we have a problem.’ .

Ik begin de bekende invallers te bellen, maar ook die gaan naar SAIL. Lodewijk vaart mee met de Amsterdam Yacht Club en Willem Jan woont letterlijk in het SAIL gebied en kijkt uit op de tall ships. Hij gaat er vol van genieten. Dan bel ik de minder bekende invallers Michiel en Mies. Ook dat lukt niet. De een zit ergens in de buurt van Ibiza en de ander in Cowes. Maar dan opeens heb ik een ingeving: Rob van den Akker!

Je weet wel, die zeiler die ik ooit omschreef als de Guus Hiddink van Naarden. Toen was dat overigens nog een compliment. Met een beetje geluk (voor mij dan) is zijn boot nog niet gerepareerd (sorry Rob) en wil hij opstappen bij ons. Nou dat wilde hij wel, maar hij vraagt zich af of ik zijn gewicht er wel bij wil hebben. Als hij een schermafbeelding van de windvoorspelling meestuurt snap ik waarom. Windguru voorspelt 1 knoop wind om 20.00u op woensdagavond. Chips!

Licht weer is niks voor Fram. We zijn de een na zwaarste boot (op de Comodo na). Die 3,5 ton in combinatie met een ondertuigd zeilplan is leuk bij windkracht zes, maar onder de twee doen wij niet mee. Wat we ook proberen. Ons gladde buikje en geplamuurde kieltje helpen enorm in dit lichte weer, maar zelfs dat verandert niets aan dat zware schip met slechts 36 m2 zeil. We missen een genua 1 en een écht groot grootzeil. Ondanks dat Rob naar eigen zeggen 100 kilo weegt, vragen we ‘m toch mee. Want van dit soort zeilers kunnen wij nog leren. Dus krijgt hij de rol van voordekker, tacticus en instructeur.

Als we naar buiten willen, krijgen we te horen dat het startschip met pech langs de weg staat. Wij nemen de baanborden mee en spelen voor startschip. Alléén voor de eerste klasse, want bij onze klasse starten we gewoon mee. Ik ga niet een wedstrijd opofferen in deze spannende tijden.

20150819_192126_resized_1

Start

Tijd om de start voor te bereiden is er niet. Want het startsein van de eerste klasse is ons vijf minuten sein. We weten alleen dat we aan de rechterkant willen starten en dat we direct de spi hijsen. We maken ons los van de startlijn, hijsen de zeilen draaien om en gaan al meteen voor de final approach. En dan valt de wind terug naar 1-2 knopen. We dobberen met 0,85 knoop op het log. De spi klapt in en natuurlijk loopt de Knoet weer iedereen voorbij. We ronden de eerste boei en liggen nog best goed. Maar dan komt er een binnenvaart schip. We moeten afvallen, weg uit de vaargeul. Zuur, maar niet onoverkomelijk.

20150819_195449_resized

De trimkunsten worden op de proef gesteld. We passen de bekende en minder bekende lichtweer trucjes toe en het helpt. Waar we twee jaar geleden kansloos achteraan zouden dobberen, blijven we nu in het midden van het veld. En ook dat is een enorme progressie. Maar de langzame boten met hoge handicaps zijn te dichtbij om van te winnen. Wat het extra moeilijk maakt is de draaiende wind. We zijn allemaal alert en proberen de windwakken te spotten en te vermijden. Hennie en Rob liggen op het voordek en trimmen de spi. Kasper en ik zitten in de kuip tegen het kajuitschot. Gewichtstrim is net zo belangrijk als zeiltrim vanavond.

Finish

Grappig genoeg ga je ook zachter praten als het zo windstil is. ‘Iets meer twist’, fluister ik bijna naar Kasper en direct begint hij de grootschoot en overloop te mixen tot een perfecte balans. Het loopt goed aan boord. Rob heeft natuurlijk geen woord nodig en draait mee alsof hij al jaren met ons zeilt en geeft tussendoor advies en aanwijzingen. Maar het is gewoon niet onze wind. Na anderhalf uur zeilen zijn we bijna op de helft van de baan. Ik vraag de koploper, de Knoet, of hij de baan wil inkorten en ons wil verlossen uit het lijden. We gaan als zesde over de streep maar worden uiteindelijk negende. C’est la vie.

20150819_202201_resized

Het was leuk met Rob aan boord. Hij heeft ons toch een paar tips gegeven die we hier niet gaan vertellen. Tja en dan die negende plek. Dat is niet goed. Maar er valt niemand iets te verwijten. Hooguit mijzelf. Ik had misschien hier en daar iets strakker kunnen sturen en dan waren we misschien wel achtste geworden, maar in beide gevallen is dit zo’n wedstrijd die we wegstrepen en maar snel moeten vergeten.

Rob en Hennie super geconcentreerd...  ;-)

Rob en Hennie super geconcentreerd… 😉

Als we naar het clubhuis lopen komen we de crew van de Windrose tegen. Wim, die na lange tijd weer aan het helmhout stond, gebaart dat we maar beter niks kunnen zeggen. Ik begrijp wel waarom. Want hoewel Team Windrose normaal gesproken goed presteert met weinig wind, was het vanavond niet veel soeps. Ik zal niet in detail treden, maar als je 13 minuten achter de nummer negen zit, gaat het niet goed.

Enfin, deze wedstrijd moeten we allemaal maar snel vergeten.

 

Crew: Rob van den Akker, Hennie Hoenselaar, Kasper Goosen, Floris Cornelissen

Baan: 9 (Zuid Kort)

Finish: 9e (vd 12)

Wind: 1-4 knopen vlagen 5 W, Z, ZO

Race QS: Zie hier de replay

 

 

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *