Startschipperen

Startschipperen

Is het gek als je als voorzitter van de wedstrijdcommissie nog nooit op een startschip hebt gestaan? Misschien wel. Maar goed, ik ben in de wedstrijdcommissie gaan zitten om het wedstrijdzeilen naar een hoger niveau te sturen. En daarvoor hoef je niet per se op een startschip te staan.

Maar nu stond ik daar toch tussen de boeien, seinvlaggen en thermoskannen. Waarom? Omdat we dit jaar voor het eerst winterwedstrijden organiseren. Een prachtig iniatief van Bernard en Frans. En zoals ik het zie is dit de pilot versie. Een test om van te leren en te prolongeren bij succes. Dit jaar varen er namelijk alleen J/80s mee, maar wat mij betreft worden wij de Grevelingen Cup van het Noorden voor alle boten die onder de Hollandse Brug door kunnen. Maar goed, zover zijn we nog niet. Eerst maar eens zien of we een beetje professionele wedstrijdleiding zijn. En ik kan u vast verklappen; dat zijn we.

De RC bestaat uit Jørgen Schrier, DSC_0782Sjoerd van Wayenburg, Michel Molsbergen, Eric Zuidmeer en Bert Piels. Allemaal toppers en samen zouden we even laten zien dat wij die kritische J/80 zeilers in goede banen konden leiden. Letterlijk.

Samen met Michel, beter bekend als Mies, Snorkel of Dobbertje zou ik de boeien uitleggen. Ik ken Mies nu al twee jaar, we organiseren ook samen de Pampus Regatta. Op een mistig Gooimeer leggen we de startlijn erin. En niks geen voordelige pin end. Gewoon recht.

de scheepshoorn galmt genadeloos over het Gooimeer

De boeien liggen erin en we kunnen op tijd starten. Om 10.54u gaat de OW eruit. De scuba tank met scheepshoorn van Snorkeltje galmt genadeloos over het Gooimeer. Eric is druk met de seinvlaggen, of eigenlijk druk met de knopen in de vlaggenlijntjes. Hij heeft een minuut voor de klassenvlag. Alles gaat goed. Dan klinkt het 1 minuut sein. De J’s verzamelen zich achter het startschip en gaan als een school vissen richting de startlijn. De J’zus gaat erover. We roepen het naar elkaar, terwijl Bert en Michel aftellen. Dan klinkt het startsein en kunnen we meteen laten zien dat er niet met ons te dollen valt. De X-vlag gaat omhoog met een kort geluidsein en de J’zus moet terug.

Gaat er dan helemaal niks mis? Tuurlijk wel. De bovenboei gaat op avontuur en drijft langzaam naar ons toe. De baan wordt elke ronde iets korter. We zien het, maar kunnen nu niet direct ingrijpen omdat het veld te ver uit elkaar ligt. De zeilers hebben het niet door en we hoeven de wedstrijd niet te staken of in te korten. Maar Mies en ik staan paraat in de RIB.

We wachten tot de laatste boot de boei heeft gerond. We leggen de boei verder omhoog en knopen er een extra anker aan. Even overleggen we met het startschip of we nog steeds goed in de wind liggen: DSC_1042“Dit is Mark One voor startschip, ligt de boei goed zo?” Na goedkeuring van onze wedstrijdleider Jørgen droppen we de boei. “Zo. Die gaat nergens meer heen,” zegt Mies met een grote grijns. En begint vervolgens een heel verhaal over hoe hij dat op de Noordzee doet met de IJspegel Trophy. Intussen scheuren we terug en verleggen de pin end iets. Michel ratelt gewoon door. Ik luister met een half oor en zie tot mijn tevredenheid dat de baan er wederom netjes in ligt. En dit keer blijft alles liggen.

een beetje de Sander van der Borch uithangen

Ik heb mijn Nikon en videocamera meegenomen en wil wel eens zien of ik een beetje de Sander van der Borch kan uithangen. Mooie foto’s en een video zijn goede PR voor de vereniging. Dat hoef je een reclameman niet twee keer te vertellen. Samen met Mies scheuren we weer naar de bovenboei. Daar nemen we stelling en schiet ik alle deelnemers. Even schrik ik als er drie J/80’s als middeleeuwse ridders met hun boegspriet mijn lens induiken en de RIB aan hun speer dreigen te rijgen. Maar Michel weet wat hij doet en vaart langzaam naar achteren. Hierdoor kan ik weer een paar mooie platen schieten.

Klik op de foto’s om ze helemaal te zien.

We doen het trucje nog een keer met de videocamera. We filmen de start en varen door het veld met de vloot mee. Het levert geweldige shots op. Ik ben er gewoon jaloers op. Dit wil ik ook van mijn boot. Nu hebben we binnen de vereniging een aantal goede (hobby) fotografen, maar die kunnen nooit zo dichtbij komen omdat ze zelf meevaren of omdat ze op het startschip (moeten) blijven. Zonde eigenlijk.

Na de races ruimen we op, gaat de RIB uit het water, het startschip terug naar zijn plek en is het tijd voor bier. Ik kom tot de conclusie dat zo’n dagje startschip net zo intensief is als een dagje wedstrijdzeilen. Een goede voorbereiding is essentieel, een goede taakverdeling ook. En net als elke wedstrijdzeiler, heeft het startschip ook zo zijn favoriete wind, waarbij alles lekker loopt. Die van ons was 8-12 knopen zonder windshifts.

Uitslagen.

Next Post:
Previous Post:
This article was written by
There are 2 comments for this article
    • floriscornelissen Author at 08:02

      Thank you for your reaction. Unfortunately we do not have a translation available. The story is about the winter races at Yacht Club ‘R&ZV Naarden’. Maybe google translate can help you out.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *