Startsein

Startsein

Na een relatief korte winterstop – de laatste wedstrijd was 3 december – klonk afgelopen woensdag om 19:35u het startsein voor een nieuw seizoen. En dit jaar varen we in de ORC klasse. Dat is eerlijker, leuker en verrassender.

Maar wat is ORC eigenlijk?

ORC is een handicapsysteem. Dit kun je via het Watersportverbond aanvragen en dan komt er een mannetje met een meetlint naar je boot die vervolgens alle maten meet van de voorstag, giek, mast etc. Maar ook het gewicht van de boot, de vorm van de kiel en het roer worden meegenomen. Daarnaast worden al je zeilen gemeten en moet je aangeven wat het maximale gewicht van je totale bemanning is. Hoe meer kilo’s je opgeeft, hoe zwaarder de handicap wordt. Enfin, wij mogen 400 kg aan bemanning aan boord hebben. Het leuke van zo’n grondige meeting is dat je handicap dus een stuk nauwkeuriger is en dat maakt het wedstrijdzeilen weer eerlijker. Bovendien varen we onder triple number. En dat betekent eigenlijk dat je drie ratings hebt. Eéntje voor weinig wind, één voor medium wind en één voor harde wind.

Terug naar de wedstrijd.

We varen met Simon, Allard, Jan-Jaap en ondergetekende. En iedereen is op tijd, dus kunnen we vroeg naar buiten. De windmeter schiet naar 18 knopen. En met de genua op is zijn we bijna overtuigd. We houden Fram net in toom.

De start is niet heel goed. We komen te vroeg bij de startlijn en moeten tijd doden door bijna stil te liggen met klapperende zeilen. We starten dan ook achteraan. Maar na de eerste boei halen we direct een paar boten in. In het voor ons liggende kruisrak klimmen we zelfs naar de voorhoede en bij de bovenboei liggen we tweede.

Als we de spinnaker hijsen blijkt er een zandloper in te zitten. Chips! Wind eruit en iets laten zakken. Na enig geklooi is die wokkel eruit en hijsen we de spinnaker opnieuw. Inmiddels komt de Spoom steeds dichter in ons kielzog. En als het bij de benedenboei helemaal misgaat, pakken ze ons.

“Maar wat gaat er dan helemaal mis?” Nou, bij de benedenboei wil de genua niet uitrollen. En we moeten daar de spinnaker neerhalen en met een gijp om de ton. De vastzittende genua verstoort de routine en we zijn afgeleid. Opeens ligt de boei nog maar één scheepslengte voor ons. “Drop de spi! Nu!”. In een soort crash drop gooien we de spi naar beneden en draai ik om de ton. Het gaat goed en we gijpen het grootzeil. Inmiddels is de genua wel uitgerold maar staat de spinnakerboom nog. En dat kan niet met een gijp.  We verliezen snelheid en hebben de ton veel te ruim gerond. Buurman en Buurman van de Spoom (inclusief Buurvrouw) komen vrolijk voorbij en begroeten ons met een grote grijns. Ik lach als een boer met kiespijn.

We liggen nu net iets lager en achter de Spoom. Vol in hun vuile wind. We moeten hier weg en gaan overstag. We varen nu niet meer onze eigen race, maar worden gedwongen de stoet spinnakerende boten ontwijken en vervolgens de J/80s. Als we eenmaal weer helemaal vrij varen en in een goede windstrook zitten maken we weer wat goed. We zitten Buurman & Buurman op de hielen, maar kunnen ze niet meer pakken. Overigens zou maakt het weinig uit voor de uitslag. Op handicap gaan ze toch al van ons winnen, maar het is leuk voor de eer.

We gaan als derde over de streep en worden ook derde na handicap-correctie. Dat valt me erg mee. Met de matige start en het gedoe met de spinnaker hebben we een kleine twee minuten laten liggen. En dan nog derde is gewoon netjes. Een mooie start van het seizoen.

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *