The race is on

The race is on

Eindelijk. De kop is er af. Wat duurde deze winter lang. En hoewel er geen einde leek te komen aan deze koude, natte periode, moest ik toch nog haasten om de boot op tijd af te krijgen. Met hulp van de crew, Ben en Lodewijk lukte het om Fram de zondag voor de eerste race klaar te hebben.

Afgelopen winter hebben we met de wedstrijdcommissie een beetje geschoven met de klassenindeling. Een aantal toppers uit onze klasse verhuisde naar de sportboten klasse. Een paar boten uit de sportboten klasse kwam daarvoor terug naar die van ons. Hierdoor zouden wij op papier sowieso drie plaatsen in het klassement moeten opschuiven. Dus naar een theoretische tweede plaats. En ja, we voelen de druk.

Daarom wilde we ook zo graag de eerste wedstrijd direct varen. Want buiten dat we maar 6 discards hebben voor dit seizoen, is de eerste wedstrijd ook altijd een mooie kans om punten te pakken. Want vroeg in het seizoen is nog niet iedereen vaarklaar. Maar het tegendeel blijkt waar. De zeilers van R&ZV Naarden blijken allemaal fanatiek. En dus verscheen er een recordaantal van 34 boten aan de eerste start van het seizoen.

WAC#1 2016

De crew bestaat uit Jan-Jaap, René, Hennie en Floris. Om nog even wat extra oefenrondjes te maken, hebben we extra vroeg in de haven afgesproken. Helaas sta ik vast in de file, maar staat Hennie nog vaster. Als ik een frietje heb weggewerkt begin ik met Jan-Jaap de boot op te tuigen. Ik start alvast de motor en om ‘m warm te laten draaien, maar na drie slagen vindt de accu het wel best en zwijgt ‘ie futloos. Snel aan de walstroom en laden. Gelukkig maar dat Hennie te laat is.

Als meneer Hoenselaar komt aangerend starten we de motor. Met een paar twijfelachtige slagen komt de Volvo Penta tot leven. Yes! “We are in race mode!” zeg ik opgelucht. En we varen naar buiten. We hebben nog nèt genoeg tijd om één keer de spinnaker te hijsen. We varen terug naar het startgebied en bepalen wat onze startstrategie wordt.

De voorspelde noordenwind komt uit het zuiden waardoor we op de spinnaker kunnen starten. We varen op het midden van de startlijn af. Als we de vroeg zijn kunnen we nog tijd doden door op te loeven richting het startschip. Maar het hoeft niet. Tien seconden voor de start hijsen we de spinnaker. We hebben vrije wind en een volle spi. We are Oscar Mike!

We starten als eerste en lopen uit. We ronden ook als eerste de ton en langzaam komen de snelle boten in ons kielzog. Maar wij hebben de gunstige lijpositie en Viva La vida (Saffier 26) komt niet over ons heen. Dan kiest hij eieren voor zijn geld en steekt onder door. Vlak voor de tweede ton worden we ook ingehaald door de Ferox. Maar dat mag. Hun rating is veel zwaarder.

We varen door en Jan-Jaap trimt alsof hij al jaren meevaart op Fram. En voor René en Hennie is het alsof we vorige woensdag nog geracet hebben. Kortom, we varen smooth en de sfeer is goed. Ik heb als stuurman wel moeite met de dwarrelende wind. De wind draait continu en omdat ‘ie soms weer even terugvalt naar 3 à 4 vier knopen krijg ik Fram maar moeilijk in de groove.

Als we achterom kijken zien we opeens Team Windrose op 70 meter afstand. “Shit! Wat varen zij hard vanavond.” Wat kunnen we beter doen? Het is lastig. Het loopt namelijk zo goed aan boord en ik zie niet dat we grote steken laten vallen. We blijven geconcentreerd en kruisen het volgende spinnakerrak af. Maar de Windrose blijft in onze nek hijgen. En hoewel we voor liggen, zullen zij op handicap winnen. Het laatste spinnakerrak zetten we alles op alles om uit te lopen. We kruisen af en proberen de boot boven de 3 knopen te houden, maar de wind is al naar huis. We ronden de laatste ton en zetten koers naar de finish.

Dit laatste rak lijkt halve wind en we laten de spi staan. Maar de koers is te scherp. De genua gaat uit en de spi gaat naar binnen. De Windrose blijft aanvallend varen en vaart nog steeds de zwarte spinnaker. Maar hun spi is niet te temmen en ze verliezen hoogte. We lopen uit en timen het verschil; drie minuten. Zal het genoeg zijn om ook op handicap vóór te blijven?

20160413_205145

Achter ons de Quest en daarachter de Windrose vlakbij het rode finishschip.

We gaan als vierde over de streep met alleen maar boten voor ons die sneller mogen zijn. We zijn opgetogen. Dit was een mooie race. Geen fuck ups en een briljante start. “Derde? Tweede?”, speculeren we volop. Maar als er eindelijk een uitslag is, blijken we door twee boten ingehaald die we de hele race niet hebben gezien. De Clara wordt derde en de Vrijheid (Albin Vega) wordt vierde. Wij moeten genoegen nemen met een vijfde positie. En hoewel we dit vorig jaar rond deze tijd nog een prachtige positie vonden, zijn we nu toch ietwat teleurgesteld.

De volgende ochtend word ik wakker met een houten kop. De wereld lijkt op fast forward te staan (of sta ik op slow motion?). Boterhammen smeren, kinderen naar school, racen naar werk… En als ik met een kop koffie naar mijn beeldscherm staar, denk ik nog even terug aan de race. Lichtelijk gefrustreerd. Dat geef ik toe. De inspanning, start, souplesse en sfeer aan boord hadden meer verdiend dan deze vijfde plek. De spinaker stond op de ton en werd pas gedropt als we aandewindse koers inzetten. Maar dan denk ik terug aan vroeger. Toen we standaard kansloos waren met zo’n matige wind. Ik denk aan de rest van het seizoen, dat allesbehalve een gelopen race is. Gelukkig maar. Want voor je het weet ga je nog naast je zeillaarzen lopen. Nee, we hebben een mooie uitdaging voor komend seizoen. Challenge accepted. The race is on!

Crew: René, Jan-Jaap, Hennie, Floris

Wind: Zuid 3-6 knopen

Baan: 1 Noord

Finish: 5e (van de 16)

Race Qs:

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *