Tres heroes

Tres heroes

“Nee sorry, ik heb net een nieuwe baan.” “Ik heb woensdagavond eters.” “Ik ben ook net van baan veranderd.” “Ik ga het niet redden.” Enfin, na de hele crew, vrienden, kennissen en vage kennissenkring geappt te hebben besluiten we de strijd met een man minder aan te gaan.

De wind schommelt zowel in sterkte als richting, maar hij staat volgens Windfinder’s superforecast om 19:00 op 212 graden. Pas tegen tien uur wordt ‘ie echt zuid. Helaas besluit de organisatie dat het de zuidbaan wordt en weet je één ding zeker: De niet-spinnakerende boten worden beloond.

Oke, dat moet ik misschien even uitleggen. De zuidbaan is een soort kruisbeweging tussen vier boeien. Je vaart letterlijk van noord naar zuid en spinnakert in noordoostelijk of noordwestelijke richting. Volg je het nog? Anyway, het enige spinnakerrak dat ook daadwerkelijk te spinnakeren was, was richting het noordoosten. En laat dat nu nèt het rak zijn dat ook in de Zuidwestbaan zit. Conclusie: De zuidwestbaan was beter geweest.

Terug naar de race. We zijn met z’n drieën. Simon, René en ik. Voor de start oefenen we de loefdrop en dat gaat helemaal mis. Sowieso zou er vanavond nog heel veel misgaan. Maar het begint met de spival die tijdens de hoist losschiet. René is scherp en stopt direct. We kunnen nog net bij de losbungelende val. “Opschieten jongens, we naderen de ondiepte!” roep ik. Ja met een spannend muziekje eronder zou je aan de buis gekluisterd zitten. Daarna gijpen we nog een keer en breekt een ring waarmee het release touwtje aan de spiboom zit. Niks aan de hand. Ik pak uit de bak met 1000 ringetjes, splitpennen, boutjes, harpjes en schroefjes het juiste ringetje. En ren naar voren. Simon stuurt de boot terug naar het startgebied.

We fixen het en zijn op tijd bij de start. We starten aan de hoge kant met vrije wind. Eigenlijk best netjes. Team Windrose en de Quest zijn ook goed weg. Beide zullen het ons lastig gaan maken. TW81 heeft veel getraind en de boot lijkt ook in optima forma. De Quest is steeds beter geworden en is een echte lichtweer racer. De Quest rond de boei als eerste en Team Windrose zit aan de binnenkant waardoor we ruimte moeten geven. Het is een bijzondere ronding, want we komen aan op de spinnaker, maar kunnen daarna door met de spi over de andere boeg. Dus een boeironding met een gijp onder spinnaker. En daar draaien wij drieën onze hand niet voor om.

Na de boei liggen we onder de Windrose. Weg hier. Ik laat ze voorbij gaan en loef achter hen op. Als we een vlaagje krijgen lopen we over hen heen. Ze vallen nog een paar keer aan, maar we kunnen verdedigen.

Het is net de GP van Monaco.

Op dit tweede rak vinden we al aansluiting met de ORC klasse. Zij zijn vijf minuten eerder gestart en zitten nu letterlijk in ons vaarwater. Heel irritant want we krijgen het aan de stok met de Fair Wind. Ze varen maar met z’n tweeën en zijn wellicht daardoor langzamer. Maar het houdt ons enorm op. We duelleren en steken de loef bij elkaar af. Na een paar rondjes gaat dit op de millimeter nauwkeurig. Of beter gezegd op de millimeter onnauwkeurig, want Xander raakt ons per ongeluk bij de benedenwindse boeironding. Geen schade, wel een strafrondje voor hem. Die zijn we kwijt, maar de grote winnaar is de Quest en de inmiddels voorbijgelopen Heart of Gold. Want dit geeikel heeft ons veel gekost. Nog een nadeel van deze baan. Het is net de GP van Monaco. Lekker in een treintje achter elkaar aan racen.

Als we een keer overstag gaan hoor ik een gekletter in de kajuit. Juist. Dat was de bak met 1000 ringetjes, schroefjes en boutjes en moertjes. Die stond nog open op de bank. Wat? Varen we toch met z’n vieren? Ja, Murphy lijkt ook aan boord.

Tijdens een van de volgende hoists schiet de peperdure quickrelease Wichard snap shackle van de spischoot los. Natuurlijk net als je ‘m wilt hijsen. We fixen het maar er komt een genua schoot tussen die de spinnaker als een boa constrictor in zijn greep heeft. Dezelfde genuaschoot die een rak later zou scheuren. Ja Murphy was zeker aan boord. De mantel was kapot en gescheurd waardoor het risico bestond dat we alleen de mantel aantrekken en niet de kern en het zeil. Zo jammer van onze mooie S-Cup lijn. Snel zetten we een oude schoot erop. Intussen racen we gewoon door hè. Met een man minder. Ook dat nog.

Fucking helden zijn we.

De wind duikt af en toe richting de vijf knopen. We hebben moeite om de vaart erin te houden en varen aandewind minder scherp. Uiteindelijk draait de wind wel genoeg naar het zuiden zodat het andere downwind rak eindelijk ook met met spinnaker te varen is. Maar dan worden we nog even op de proef gesteld. Want ook de wind wil wel zien hoe wij dit met drie man gaan fixen. Dus trekt de wind in no-time aan en shift 60 graden. Van 6 knopen reachend op de spi naar 16 knopen aan de wind met een spi is een hele uitdaging. Maar ook deze proef doorstaan we. Fucking helden zijn we. Ja ik zeg het maar even.

We halen nog een paar ORC boten in en finishen derde. In de evaluatie zijn we het allemaal eens. Wat hebben we dit telkens goed opgelost! Ondanks de vele probleempjes. Het is een nieuwe element in ons team; ervaring. Een basisverzekering die het mogelijk maakt om de boot te laten race terwijl je iets anders moet oplossen. Terwijl je met een man minder bent. Terwijl de wind afneemt en je strijd voor boatspeed het grootst is. Natuurlijk tornt het aan de focus en zullen we (ik) daardoor iets minder scherp gestuurd hebben bij tijd en wijle, maar heel veel heeft het ons niet gekost. En natuurlijk zijn er boten die altijd met drie man varen en denken, ‘waar doe je zo moeilijk over’. Ten eerste ‘chapeau’. Knap dat jullie dat lukt. Ten tweede valt me op dat bij veel van deze trio’s, de spinnaker altijd later staat. Er veel onrust en gezwabber is aan boord. Iets waar je ons niet van kan betichten. Zelfs vanavond niet. Want een loefdrop 30 meter voor de ton met een boot aan de buitenkant is redelijk op het scherpst van de snede.

Wat heeft ons dan wel de race gekost? Nou dat waren die drie rakken dat we met de Fair Wind aan het klooien waren. Dat heeft ons zeker de tweede plaats gekost. Grappig dat deze oude concurrent zelfs nog een tegenstander is als we in twee verschillende klassen varen. 🙂

De crew a.k.a. helden: Rene, Simon en Floris
Baan: 10 Zuid lang
Finish: 3e
Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *