Uit het boekje

Uit het boekje

Het is 3 juni 2005. Ik zeg ‘ja’, zij zegt ‘ja’. En eigenlijk begon daar Team Fram. Want voor ons huwelijk vroegen we een bijdrage voor een zeilboot. We dachten aan iets opens, een Valkje, misschien een Randmeer, hoewel die toen nog gewoon 8000 euro kostten. We praten over 2005-2006, ‘kredietcrisis’ had nog geen connotatie. Een Randmeer werd een klein kajuitjachtje en uiteindelijk zwichtten we voor Fram. Achtentwintig voet cruisen en comfort. Aan wedstrijdzeilen deed ik niet.

Om een lang verhaal kort te maken, zonder dat ‘ja-woord’ was er geen Team Fram, zat er iemand anders in de wedstrijdcommissie en was Naarden voor mij gewoon dat nietszeggende plaatsje langs de A1 gebleven. Ik had natuurlijk ook niet die twee goed gelukte kinderen gehad en ik had dan ook niet op het water gezeten om de zevende WAC te varen. Ja, want de liefde gaat zo ver dat zij voor de jubileumdag zegt: “Ga maar lekker zeilen, we geven volgende week toch een feest en zoeken volgende maand een lekker eettentje aan de Franse kust.” Dit zou wat mij betreft in de Dikke van Dale kunnen staan bij ‘ware liefde’.

Genoeg over Violet. Terug naar Fram. Het is 3 juni 2015, de zevende wedstrijd en vorige week schreef ik dat we weer naar die vijfde plek willen. De wind lijkt dit keer toch echt af te nemen en onder die 8 knopen hebben we moeite om nog mee te komen. In de laatste voorspelling draait de wind naar het noordwesten waardoor we gelukkig niet voor de derde keer op rij de westbaan varen maar de noordwestbaan met drie spi rakken. En dan kunnen we weer laten zien hoe goed we in onze handling zijn.

De crew is net als vorige week vijf man sterk: Maureen, René, Kasper, Hennie en Floris. We zijn vroeg buiten en hebben een gezonde discussie over wat de beste plek is om te starten. Even lijkt de pin end over stuurboord favoriet en dan hup vóór de vloot langs. Een riskante manoeuvre. Maar gelukkig komt het niet zo ver, want de wind ruimt 10 graden waardoor we beter aan de kant van het startschip kunnen starten. Helaas weet iedereen dat en is het dus dringen geblazen. Wat niet iedereen weet is dat je daarna zo snel mogelijk een slagje over stuurboord moet maken.

Team Fram (links met F28 zeilmerk) in het drukke startveld.

Team Fram (links met F28 zeilmerk) in het drukke startveld.

We komen mooi op tijd naar de startlijn. En het wordt inderdaad flink dringen. Maar we zitten hoog genoeg voor ruimte en laag genoeg om er niet uitgedrukt te worden. We hebben wel wat vuile wind, maar als we weg tacken zijn we vrij. De laatste slag naar de eerste ton is over stuurboord. Als we moeten dippen zijn we verloren en moeten we twee extra slagen maken. Maar we hebben snelheid en gaan voor de bakboordvaarders langs. Van te voren hebben we afgesproken dat René de eerste spinnaker hoist doet. Ik wil dat ‘ie op de ton staat zodat we snel weg zijn en ik weet niet of het onze aspirant Maureen ook lukt. Zij krijgt haar kansen in de volgende rakken.

Het hijsen gaat als vanouds. De spi staat zelfs vóór de ton en even ben ik bang dat het doek de ton raakt, maar het gaat goed. We lopen uit en zijn de hekkensluiter van de kopgroep. We liggen zij-aan-zij met de Knoet, Spoom en Team Windrose, die vanavond problemen heeft met de vallen zo lijkt het. Onder spi wil de genua niet naar beneden en later zou blijken dat de spi ook niet naar beneden wilt. Erg balen voor hun. We proberen even over de Spoom heen te varen, maar die loeft meteen mee. Ik heb geen zin in een loef duel, vooral omdat daarna nog eenzelfde duel met de Knoet volgt. En aangezien hij nog steeds zonder spi vaart, is dat geen eerlijke strijd. Volgend jaar dan toch maar die spi-klasse in het leven roepen.

IMG_3651

Na de benedenton beginnen we aan het kruisrak. Hennie trekt de genua aan en de lier lijkt met 14000 rpm te draaien als hij met grote, krachtige halen de schoot binnentrekt. Intussen bespeelt Kasper de overloop zoals Mozart zijn klavier. Foutloos. Hierdoor zijn de overstags zo strak dat ik opeens de zwakke schakel ben. Ik draai af en toe een vraagteken en dat is dan ook de enige smet op deze prachtige avond.

 

Bij de bovenboei dringt de Joyride in. Ik roep nog dat hij geen recht op ruimte heeft, maar geef die wel. Hij zit niet in mijn klasse en om ‘m nou eruit te drukken vind ik ook weer zo wat. Later zou er een koude pilsener op de bar voor me staan. Dank!

Alstublieft Joyride.

Alstublieft Joyride.

Na de bovenboei komt het moment van de waarheid voor Maureen. Na meekijken en meehelpen moet ze nu het voordek helemaal zelfstandig doen. We draaien om de ton, gijpen en hup de spi staat weer. Geweldig! René vraagt terecht een applaus voor Mo en dat krijgt ze. De spi gaat er bijzonder laat af, waardoor we op het laatste rak nét voor de Triton zitten. En wat een mooie snelle boten zijn dat trouwens, die Dehler 25’s. Richting de finish willen we hem achter ons houden en dat lukt met pijn en moeite. Overigens mag hij op handicap net voor ons eindigen, maar dat laten we dus even niet toe.

IMG_3652

De Triton passeert ons, na de finish.

Als we over de finish gaan begint het speculeren over de einduitslag. Ik ben wat gereserveerd, want die twee Vega’s en de Clara kunnen zomaar voor je eindigen. De Spoom, Knoet en Kyan zijn al voor ons geëindigd en de Guesje en Brizo zitten te ver voor ons om nog op handicap van te kunnen winnen. “Ik denk een tiende plek”, zeg ik. Maar eerlijk gezegd maakt het me niet zoveel uit. Het was een race uit het boekje. Tactisch goed, handling voortreffelijk en mooi weer. Dus wat de uitslag ons ook wijs wilt maken, wij zijn al winnaars.

Op weg naar de haven zien we de mannen aan de chips. ‘Dat willen wij ook!’ roepen we en prompt gooien ze een zak Nibbits naar Fram. Maar deze belandt in het water en dus wordt er een succesvolle COB (chips over board) uitgevoerd. En die smaken goed met een biertje.

IMG_3647

Tot mijn verbazing zijn we toch veel beter geëindigd. Een zesde plek is gewoon een heel mooi resultaat. En complimenten voor met name Geusje die niet bij te houden was en de Spoom die met de winst ervan doorging. Maar vooral complimenten voor Team Fram, die – durf ik dat te zeggen, ja dat durf ik te zeggen – nu toch wel een strakke reeks neer aan het zetten zijn.

Crew: Maureen, Rene, Kasper, Hennie en Floris

Baan: 15 NW kort

Wind: 12-7 knopen

Finish: 6e vd 19

RaceQs: Klik hier voor replay

Dank aan Jasper Ravesteijn op het startschip voor de foto’s.

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *