We zijn allemaal Max

We zijn allemaal Max

Afgelopen zondag keek ik voor het eerst sinds jaren een Formule 1 wedstrijd. Samen met mijn schoonvader Ben en zwager, René. Laatstgenoemde kun je kennen omdat hij de voordekker van Team Fram is (en eerstgenoemde omdat hij mede-eigenaar van Fram is). René is redelijk gek van F1. Hij kijkt al zo’n 25 jaar alle wedstrijden ongeacht tijdstip. Nu keek ik mee en ik had de juiste wedstrijd uitgekozen. De overwinning van Max was een prachtig sportmoment. Kippenvel. Ook voor mij als leek.

Minstens zo mooi was de reactie van René, die dit niet kon geloven. Ik probeerde het naar de voor mij bekende wereld te vertalen. De wereld van de zeilsport. Het is niet vergelijkbaar met het winnen van een leg in de Volvo Ocean Race. Want laten we eerlijk zijn, dat doen ‘we’ al regelmatig. Het winnen van een hele Volvo Ocean Race komt in de buurt, maar met al drie Nederlandse titels is dat ook niet echt vergelijkbaar. Want Max’s overwinning was een first!

De juiste bandenkeus, is net als de juiste zeilkeus

Nee, het zou eerder in de buurt komen van een Nederlands team in de America’s Cup die het schopt tot uitdager (challenger). Dat zou ook bizar zijn. En zo zat ik zondagmiddag eigenlijk de hele tijd de F1 te vertalen naar het wedstrijdzeilen. En de parallellen waren er. De juiste bandenkeus, is net als de juiste zeilkeus. Tuurlijk kun je wisselen, maar vooraf moet je je plan klaar hebben. En net als bij de Formule 1 kun je niet een onbeperkte banden- cq. zeilgarderobe meedragen.

Ook het pushen van je voertuig is vergelijkbaar. Tot hoe ver ga je? Wanneer ga je reven? Wanneer ga je naar binnen? Wanneer kies je voor de auto / boot heel houden of blijf je toch zó aanvallend varen dat je er een (klein beetje) schade voor over hebt. Ricciardo deed dat. Al dan niet op aanraden van de pit (en dan bedoel ik niet de kuip, maar die data analisten naast de pit stop). Elke wedstrijdzeiler heeft dat ook wel eens gedaan. Te lang doorvaren met een genua 1, om maar iets te noemen. En dan na de wedstrijd direct naar de zeilmaker kunnen.

Iedereen heeft af en toe een Mercedes nodig die uitvalt

Wat ook mooi was, is het ‘geluk bij een ongeluk’. Iedereen heeft af en toe een Mercedes nodig die uitvalt. Heerlijk toch als die gedoodverfde winnaar in jouw klasse een protest krijgt of met een gescheurd grootzeil terug naar de haven moet? Stel je voor dat de nummer 1 en 2 uit jouw competitie averij hebben. Want dat gebeurde op het circuit in Spanje. Begrijp me niet verkeerd, ik ben voor sportiviteit, maar af en toe mag je best wat geluk hebben in de vorm van een uitvaller. Die pech overkomt ons overigens allemaal wel eens. Alleen als je achteraan vaart, valt het minder op. En laten we eerlijk zijn. Dit was geen pech, maar gewoon een domme actie (of wellicht heel slim van Lewis).

En dan nog iets. Dit was zijn eerste wedstrijd in deze auto. Stel je voor. Je vaart al een hele tijd in een Maxfun 25 en stapt dan over in de J/70. Hetzelfde, maar toch is het anders. Je hebt op z’n minst even nodig om aan die boot te wennen. Bij R&ZV Naarden zien we dat de nieuwe J80 zeilers vaak een seizoen nodig hebben om de boot echt te leren kennen. Ik weet niet of deze parallel helemaal opgaat, maar het blijft bewonderenswaardig.

Hoewel ik F1 kijken normaliter zonde van mijn tijd vind (tv-kijken in het algemeen) heb ik me kostelijk vermaakt. En kon ik me zelfs een beetje identificeren met Max. En ik denk met mij alle (fanatieke) wedstrijdzeilers. Want diep van binnen zijn we allemaal een beetje Max Verstappen of willen we dat op z’n minst zijn. En nu maar duimen voor zo’n wonderkind in de zeilsport.

 

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *