Hard zeilen en hard feesten

Hard zeilen en hard feesten

In principe heb ik principes. Maar af en toe moet je die laten varen. En dat is precies wat er gebeurde tijdens de Pampus Regatta.

De Pampus Regatta is de race die voor mij altijd ergens in maart / april begint. Want dan hebben we de eerste vergaderingen voor het komende jaar, samen met WSV Flevomare en Zeilvereniging Het Y. Hoewel ik daar redelijk mijn handen aan vol heb, heb ik het geluk dat ik tijdens de regatta niets of nauwelijks iets hoef te toen. Het meeste werk zit er dan al op. Dus afgelopen weekend kon ik net als die 80 andere boten genieten van geweldige wedstrijden, prachtig weer en een ongekend avondprogramma.

Zaterdag

Ik vaar Fram vrijdag naar Durgerdam, maar slaap nog wel even thuis. Zaterdagochtend verzamelen we vroeg op de boot. Iedereen is er extreem vroeg. Te gek. Hierdoor kon ik gewoon mijn broodjes vergeten en daar pas in Durgerdam achter komen. No sweat. We rijden nog even terug naar IJburg om ze op te halen. Oh ik zal de sterren van de show even voorstellen. Vandaag varen we met Hennie (genua/pit), JJ (main), René (voordek) en ondergetekende (sturen enzo) en het weer ziet er fantastisch uit. 8-12 knopen wind met een zomerse zon. Maar eigenlijk zijn we dat wel gewend van de Pampus Regatta.

We varen naar het startgebied en zetten nog even de spi. Dan mogen wij eindelijk, de ORC 2 (ORC laag) start als vijfde startgroep. De start is ok. Niet goed, niet slecht. We hebben moeite om Fram in de groove te krijgen. De wind draait, de genua kilt, ik mis druk op het roer… Kortom, het loopt niet. Na de eerste finish zien we een mogelijke oorzaak. Wier aan het roer. Maar om daar nu alles op af te schuiven zou te makkelijk zijn, want ook race 2 en 3 heb ik moeite met Fram. Ik voel haar niet. Daarnaast hebben we moeite met de tactiek. In het midden van de baan lijkt minder wind te staan, maar kun je profiteren van de windshift. Op de layline waait het harder en ruimt de wind waardoor je eerder op de layline kunt draaien dan je zou denken. Ondanks de info varen we tactisch niet sterk.

Wat wel goed gaat is de handling. We kiezen telkens voor de loefdrop en ondanks dat we dat nog maar 1 keer bij praktisch windstilte hebben geoefend, werkt het goed. Zelfs als we bijna 14 knopen wind hebben. Terug in de haven ruimen we de zeilen op en checken we nog even wat dingetjes zoals de wantspanning. Dan ‘mogen’ we eindelijk aan het bier. Of liever gezegd, de Radlertjes. We doen rustig aan, want morgen hebben we nog een race. Ja we zijn fanatiek en moeten bovendien de eer van onze club verdedigen.

Dat laatste moet ik even uitleggen. Naast prijzen per klasse, kun je tijdens de Pampus Regatta ook met drie boten van een zelfde vereniging strijden voor de club. De punten worden bijelkaar opgeteld en het team met de meeste punten (dat dus over alle wedstrijden het beste gevaren heeft) wint de titel Kampioen Regio Pampus. En de Fram zit in dat team. Team Naarden. Samen met de Brizo en de Lyra. Overigens ging mijn voorkeur uit naar Team Kyan, maar omdat Rob (de schipper) er zondag niet bij is en zijn boot met een kleinere crew vaart, vindt hij dat wij de eer moeten verdedigen. Dus vandaar Fram. Ach, een beetje extra druk kan geen kwaad.

Na een paar Radlertjes is er de schippersborrel van Adobe. Gratis bier! En achteraf kun je concluderen dat daar voor het eerst aan mijn principes werd getornd. Na twee bier (niks aan de hand) gaan we verder met de barbecue. Natuurlijk niet zonder een… eh.. biertje. Maar als uiteindelijk de band begint, gaat het mis. De band is een invalband. We hadden een andere band geboekt, maar die kon niet, dus kwamen The Bitches! Stoere mannen met lang haar en tattoos. Hennie en ik worden wakker. Wij houden allebei wel van een paar zware gitaren in Drop D stemming. Zeg maar Metallica, Rammstein en The Misfits. Maar hoewel het niet zó zwaar zou worden, heb ik toch voor het eerst sinds hele lange tijd op live muziek gedanst (meestal is dat namelijk Kilo Uniform Tango). Deze gasten niet.

De avond

Maar zeilers zijn soms net zo swingend als een houten mast, dus vroeg ik aan Rik (havenmeester) om de lichten te dimmen en trek ik Katja en de meisjes van Team Windrose de dansvloer op. En dat hielp! Binnen no time was het feest en stonden we samen met de mannen van de Comodo mee te zingen met de Kings of Leon, Guns n Roses en Bon Jovi. Uiteindelijk bezet R&ZV Naarden grotendeels de dansvloer. Want naast hard zeilen, kunnen we ook hard feesten! Had ik al verteld dat het warm was? Nee? Nou het was warm en binnen was het kokend. Wie zweet moet drinken dus dat deden we.

Maar aan alle leuke dingen komt een einde.  The Bitches stopte na acht toegiften toch echt en de bar ging op slot. Mooi. Tijd voor een tukkie. Niet dus. Sjoerd v. W. uit H. en Hennie H. uit IJ willen nog één biertje. ‘Ik ga niet mee’, zeg ik nog. ‘Ah joh, één biertje?!’ zegt Sjoerd. ‘Ok!’ Af en toe heb ik de ruggengraat van een visstick. Voordat ik het weet zit ik in een taxi richting het Rembrandtsplein. We hebben nog een taxi besteld voor Katja, Jörgen en Jari, die eigenlijk al naar bed waren, maar we nog even snel hebben gewekt. ‘En oh ja, jullie taxi is er over acht minuten. Tot zo!’

De nacht

Van ZV het Y naar Café Bolle Jan. Top! En natuurlijk wordt hier ook geen limonade gedronken. Als we naar de volgende kroeg willen, lopen we tegen de Amsterdamse wetgeving aan die bepaalt dat alles in Amsterdam nét twee uurtjes te vroeg sluit. Maar Sjoerd weet nog wel een kroegje. Hij is een man met een missie en loopt voorop (met zonnebril op in zijn zeilkloffie om 03:30u). Via de Gaper (dicht), langs de Wallen komen we bij de Old Sailor (dicht). Uiteindelijk mogen we natuurlijk zo niet Club NL in en dus wordt het shoarma en taxi terug. Om kwart voor vijf lig ik in de boot.

Intussen hebben we Jan-Jaap afgebeld. Morgen staat er bijna geen wind en is de kans groot dat het helemaal niet doorgaat. Bovendien verwacht ik dat Hennie en ik allebei gaar zijn en niet meer gaan zeilen. Dat bedoel ik met ‘principes over boord’.

Ik val eindelijk in slaap als ik voor mijn gevoel twee tellen later wakker schrik van een kanonschot. Wat nu weer? Gas open laten staan? Wantputting uit dek geknald? Nee hoor. Het is het startschip. Het is negen uur ’s ochtends en de rattenstaart is zojuist in de mast gehesen. Uitstel.

De volgende dag

Ik ben wakker en tegen alle verwachting in heb ik eigenlijk heel veel zin om te racen vandaag. Eén klein probleempje, we hebben JJ afgebeld en zijn nu nog maar met z’n tweeën. Maar het heeft geen zin om JJ nog te vragen, want de kans is groot dat hij dan te laat is. We besluiten met z’n tweeën te varen. Sorry Jan-Jaap.

Het dual handed dream team van de Eenzame Noord Race wordt langzaam wakker. Door het uitstel kan ik nog een douche pakken en ben ik klaar voor de lange baan. Maar de lange baan gaat het niet worden. De wedstrijdleiding besluit om dezelfde up-downwind banen van gisteren te varen. Leuk, maar wel veel handling. Ach, we zien wel.

Het zonnetje breekt door en een laf windje kruipt over het dek. We zetten de radio aan. Hup nog meer principes over boord. Laten we lekker toerzeilen om de boeien. We starten matig en zitten verkeerd. Weg hier! Tacken en naar de rechterkant van de baan. Dit levert ons direct een goede windshift op. We liggen zo’n 50 meter voor op de Kyan, die we toch eigenlijk wel een keer hoopten te pakken. Maar (nog) niet dus. Inmiddels start achter ons de SW 1 en met vijf minuten achterstand zijn de Brizo en Viva la Vida akelig dichtbij. Het kruisrak duurt eeuwig. En de overstags gaan allesbehalve soepel. De genua blijft telkens haken achter de babystag, dus moet Hennie naar voren om ‘m om te lopen terwijl ik stuur, de wagen verzet en de genua tack. Best wel gedoe. Eenmaal bij de boventon moet die spi erop. De Kyan ligt weer voor ons en de Viva la Vida net achter ons. We zetten de spi en het gaat eigenlijk best goed. Toegegeven, het waait ook nauwelijks.

Bij de benedenboei willen we eigenlijk een loefdrop doen. Maar met vier man is dat al lastig, laat staan met twee. Ach, f#ck it. We zien wel. Hennie gaat naar het voordek, haalt de boom eruit, loopt met spi en al terug over de loefzijde terwijl ik de lijschoot vier en de val opengooi. Pas de problème!

We zitten heel dicht achter de Kyan en Brizo en vlak voor de Viva la Vida. We kijken goed wat de Kyan doet. Want die had op het vorige kruisrak toch goed gekozen. Maar achter hun aanvaren heeft weinig zin, dan word je nooit eerste. Dus kiezen we toch onze eigen koers. Onze banen kruisen elkaar continu. Zij telkens iets voor ons. Pas bij de layline maken we een goede slag en komen we net voor hun bij de bovenboei. Helaas moeten we ruimte geven aan de Secondo, een First 31.7 die ook in onze klasse zit. Voor ons zit een halftonner (ook ORC), aan de buitenkant zit de Viva la Vida en achter ons dus Team Kyan. Hennie gaat weer naar voren en terwijl ik het roer tussen mijn benen houdt, twee spischoten en een grootschoot bedien trekt Hennie pijlsnel de spinnaker omhoog. BAM! En staan! Onze spi staat als eerste terwijl we juist short handed zijn. We lopen direct iets uit en liggen bijna vrij voor bij de halftonner. We gijpen meteen en loefen Fram op. Al reachend gaan we vlak voor de halftonner en First 31.7 langs en pakken we vrije wind.

20160911_140412

Twee grote grijnzen aan boord van team Fram. Dit hebben we netjes gedaan. En we blijven het netjes doen, want we blijven uitlopen. Ik zie alleen niks meer van beneden terugkomen. En ik had ook niet de C-vlag voor het inkorten van de baan gezien bij de bovenboei. Toch maar even de wedstrijdleiding vragen over de marifoon. En inderdaad, de baan wordt ingekort bij de gate. We finishen voor die vier genoemde boten en doen voor de verandering eens een ouderwetse lij drop.

Hup motor aan, koers Durgerdam en intussen boot opruimen, spullen pakken en even een Radlertje drinken. Hennie en ik zijn allebei enthousiast. We hebben stiekem best wel goed gevaren. En gewoon de spinnaker vroeg gehesen en laat gedropt. Vrijwel niks laten liggen. En dat blijkt ook, want we worden derde! We eindigen eindelijk voor de Kyan.

Ik zet Hennie in Durgerdam af en ga snel weer naar Naarden. De Pampus Regatta 2016 was goud! We hebben wederom beter gevaren dan voorgaande jaren en eindigen overall vierde. Net naast het podium, maar vorig jaar werden we nog vijfde en het jaar daarvoor twaalfde(!).

Maandag

Enigszins duf zit ik weer achter mijn bureau. Nagenietend van dit geweldige evenement. Dan stuurt Leo van Raam mij een mailtje met de uitslag van de verenigingswedstrijden. Oh ja, we moesten die eer hooghouden. ‘Floris, Ik denk dat je deze met veel plezier op de website zal zetten.’, schrijft hij. En potverdikkie, de Lyra, Brizo en de Fram hebben de eer hooggehouden en de verenigingsprijs gewonnen van  WSV Flevomare en Zeilvereniging Het Y. Hierdoor mag Roei- en Zeilvereniging zich een jaar lang Kampioen Regio Pampus noemen. Zo pakken we toch nog een prijsje.

Tot volgend jaar.

 

Crew: Rene, Jan-Jaap, Hennie, Floris
Finish: 5, 4, 4, 3
Overall: vierde
Klasse: ORC 2 (lage klasse >650 GPH)
Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *