Zero tolerance

Zero tolerance

Kasper meldt zich af. Hij heeft last van migraine en is niet inzetbaar. Gezien het lichte weer kiezen we ervoor om met drie man te varen. Onze hardcore bow man René en onze super tacticus Steven vergezellen mij. Als we compleet zijn gaan we naar buiten en maken we ons op voor een Oosterbaan met een noordnoordoosten wind.

De gekozen baan is niet optimaal (hoog aan de wind naar boven en reachend terug, geen kruisrak). Maar de warme zomeravond met gemiddeld 9 knopen wind maakt alles goed. Maar eerst de start. Die mag niet misgaan. Verder ligt de focus op vrije wind en gebieden met druk. En dit lukt. We starten goed en ondanks dat de Triton net voor ons ligt, kan hij bij de GM60 pas overstag als wij gaan (in overstag heb je immers geen voorrang en moet je vrijblijven). Hierdoor dwingen we hem iets verder te varen dan hem lief is, maar als we eenmaal overstag gaan liggen we vóór en boven hem. Dan begint het langste rak van de avond: Aan de wind richting Almere-Haven.

We varen goed en liggen derde achter de Brizo en de Spoom. We laten alleen een paar sportboten over ons heen lopen, maar proberen de Saffier zo lang mogelijk achter ons te laten. Fram loopt lekker. Ik heb de mast iets minder valling gegeven en dat lijkt te werken. Steven trimt het voorzeil dat met onze nieuwe genuaschoten van de Lijnenspecialist een stuk beter gaat. Die oude schoten hadden zoveel rek dat je elke trim na 10 seconden kon corrigeren. Dat is verleden tijd. Strak is strak!

Bij de boei moeten we overstag en kan de spinnaker erop. Dat vraagt even veel handeling van ons drieën. Maar het lukt. Binnen no time staat de spi. Het is reachen naar de benedenboei. We varen zo hoog dat de spinnaker maar net vol blijft staan. Het voordeel is dat we wel 6,5 knoop lopen. Een ander voordeel is dat we met z’n drieën varen en hierdoor wat lichter zijn en meer ruimte in de kuip hebben.

Op het tweede spinnakerrak zit de Kyan ons op de hielen en ligt de Spoom net iets achter en boven ons. Hier komen we wat handen te kort. We willen laat droppen om de voorsprong op de Kyan te behouden, maar bij de boeironding moet niet alleen de spinnaker naar beneden, maar moet we ook de boeironden en gijpen.

We positioneren ons tussen de Kyan en de boei, maar zitten hierdoor te dicht op de boei. Na het ronden laten we daardoor een gat vallen waar de Kyan dankbaar gebruik van maakt. “De Kyan steekt ‘m ertussen!” roept René. Ik stuur Fram omhoog en probeer de loef af te steken. We sturen tot in de wind en dan gaat het mis.

Want Fram draait in de wind. Ik probeer terug te sturen, maar het heeft geen zin. Dan zie ik dat de genua nog in de klem staat en inmiddels ‘bak staat’. “Je moet me wel ruimte geven om vrij te blijven” roept Rob van de Kyan nog. Hij heeft gelijk, maar het is te laat. We liggen stil met de neus in de verkeerde richting. De Spoom kan ons nog net ontwijken en als ze ons voorbij varen roept Jørgen vrolijk: “We zien jullie later!” We kunnen er om lachen, met een beetje kiespijn. Want hier verspelen we de race.

De gifbeker is nog niet helemaal leeg, want we moeten nóg verder doordraaien, nóg een keer gijpen en dan nog snelheid opbouwen. De Orion komt ook nog even over ons heen en we liggen nu zesde. Maar natuurlijk laten we ons niet kennen en doen we er een tandje bovenop. We bespreken de manoeuvres en de mogelijke tactische beslissingen. De Orion willen we terugpakken, de vrije wind moeten we opzoeken en we mogen geen fuck ups meer maken.

Het slot couplet wordt prachtig. We hijsen voor de laatste keer de spinnaker en zetten de achtervolging in en koersen af op de ondergaande zon. De Orion zet geen spi en vaart langzamer. We kiezen ervoor om onder hem door te varen, want zonder spinnaker kan hij veel hoger varen en ons er met gemak uit loeven. Maar net als we onder hem door varen zet hij ook de spinnaker. Snel loeven we achter hem op. We hebben niet veel tijd, want als hun spinnaker volstaat lopen ze bij ons weg. Maar we zijn snel genoeg en liggen boven hen. Ik gebaar naar René dat hij ze in de gaten moet houden. Hij begrijpt meteen wat ik bedoel en houdt ze strak in de gaten vanaf het voordek. Met handgebaren houdt hij mij op de hoogte, als een Navy Seal in stealth mode. Wat een top team!

Ondanks de loefduelletjes met de Orion lopen we weer in op de Kyan en Spoom en houden we de Orion achter ons. Maar we kunnen onze fout niet meer goed maken. We finishen vijfde en worden ook na handicap vijfde. Slechts 46 seconden achter de Viva la Vida. We hebben vandaag heel goed gezeild. De boot voelde lekker en de crew gaf alles. Maar een race moet foutloos zijn. Zeker in deze klasse. Zero tolerance.

 

Wij hebben in elk geval een heerlijke zeilavond gehad en wederom geleerd van onze fouten. En ook vanavond stap ik weer met een grote grijns in de auto. Ik kan niet wachten tot volgende week.

Crew: René, Steven, Floris

Baan: 6 (Oost)

Wind: NNW 8-11 knopen

Finish: 5e van de 10

 

 

Save

Save

Save

Save

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *